Παρασκευή, 31 Οκτωβρίου 2014

Η καλή, η σωστή σπορά.


Ήταν προσχεδιασμένο.
Από καιρό.
Να συμβεί χθες.
Τα παράτησα όλα.
Δουλειές.
Υποχρεώσεις.
Πήγα εκδρομή.


Στο νηπιαγωγείο των Αγίων Σαράντα.
Στα Κατσιφαριανά. 

Έβαλα τη κουστουμιά μου.
Ρούχα εργασίας χωραφιού.
Καθαρά βεβαίως.
Ολίγον τι σκισμένα.
Που το είδα εκ των υστέρων.
Στις φωτογραφίες.


Πήρα τα σποράκια μου.
Και πήγα.
Οι δασκάλες.
Που δεν θέλω.
Να κανακέψω.
Κολακέψω.
Λιβανίσω.
Πράγμα που το σιχαίνομαι.
Εξ άλλου.
Είμαι σίγουρος.
Ότι δεν το έχουν ανάγκη.
Γιατί ασκούν.
Πολύ καλά.
Το λειτούργημα τους.
Το ξέρουν.
Από την αγάπη.
Το σεβασμό.
Που εισπράττουν.
Από τα μικρά παιδιά.
 Ήθελαν λοιπόν.
 Να ξεκινήσουν.
Φέτος.
Σχολικό λαχανόκηπο.
Μικρό.
Αλλά καλό.


Θα μπορούσαμε.
Να αρχίσουμε.
Παίρνοντας έτοιμα φυτά.
Όπως κάνουν αλλού.
Σε άλλους σχολικούς λαχανόκηπους.
Αποφεύγοντας.
Τη διαδικασία.
Του σπορείου.

Προτιμήσαμε όμως.
Να δείξουμε στα νήπια τους σπόρους.

Να μιλήσουμε για αυτούς. 


Να δουν.
Και να συμμετέχουν.
Και αυτά.
Στο φύτεμα. 


Πράγμα το οποίο έγινε. 


Συμμετείχαν όλα τα παιδιά.
Ένα ένα.
Φύτεψαν.


Έφτιαξαν ταμπελάκια.
Τα έγραψαν.
Τα τοποθέτησαν. 


Στα ενδιάμεσα.
Τραγουδήσαμε κιόλας.
Χαρωπά τα δυο μου τα χεράκια τα χτυπώ.


Στο τέλος.

Αφού μας ευχηθήκαμε.
Καλή επιτυχία.

Τα ποτίσαμε.
Για να φυτρώσουν.
Φυσικά θα υπάρξει και συνέχεια.
Στην ώρα της όμως……




Τρίτη, 28 Οκτωβρίου 2014

Το άτακτο φρόνημα.



Όλα όσα άκουσα.
Και είδα.
Την σήμερον ημέρα.
Και σε σχέση.
Με τα όσα βλέπουμε.
Ακούμε.
Ζούμε.
Πιθανά.
Απίθανα.
Σουρεαλιστικά.
Τραγικά.
Γελοία.
Παρακμιακά.
Ετσετερά.
Ετσετερά.
Μου θύμισαν.

Εκείνες της κινηματογραφικές ταινίες.
Υψίστου καλλιτεχνικής αξίας.
Γαλλικής παραγωγής.
Δεκαετίας 70.
Που πρόβαλαν κατά κόρον.
Το «Αστέρι».
Το «Το Πάνθεον».
Τα «Ολύμπια».
Ο «Απόλλωνας».
Και φυσικά το «Ελληνίς».
Στις οποίες.
Ο μόνος διάλογος.
Που ακουγόταν.
Επανειλημμένως.
Ήταν.

Το «Α ουί, ουί, ουί, ουί, ζετ έμ»!

Προφητείας αγλάισμα.


Σωτήριον έτος 2034.
Κατά τη διάρκεια της παρέλασης.
Το γιουσουφάκι.
Τωρινού οραματισμού.
Του  Αμβροσίου.
Του Παμμεγίστου.
Παρελαύνει….

Σάββατο, 25 Οκτωβρίου 2014

Παρέα με τις καλιακούδες….


Εκεί.
«Απάνω στο βουνό θα μείνω
κι από τον κόσμο μακριά»
Δεν πανά χιονίζει.
Δε πανά ρίχνει καρεκλοπόδαρα.
Καλιά θάναι!
 Έτσι μόνο θα ησυχάσω….

Παρασκευή, 24 Οκτωβρίου 2014

Φρέσκα – φρέσκα και …. ζεματιστά!


 

Τα δέκα πιο τοξικά φρούτα και λαχανικά στο τραπέζι μας

Σύμφωνα με επιστημονικές αρχές διεθνούς κύρους, εισάγουμε στη διατροφή μας χημικά που προκαλούν ή που θεωρούνται ύποπτα για καρκίνους, εγκεφαλοπάθειες και αναστολή της σωματικής και πνευματικής ανάπτυξης των παιδιών. Για να μην επεκταθούμε στις ολέθριες επιπτώσεις στις αποικίες μελισσών που επικονιάζουν τα φυτά.
Οι νέοι γονείς θα πρέπει να προβληματιστούν περισσότερο για τα παρασιτοκτόνα, διότι έχουν βαρύτερες επιπτώσεις στα παιδιά. Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής έχει προειδοποιήσει τους γονείς για τη σύνδεση της έκθεσης σε παρασιτοκτόνα με υψηλότερα επίπεδα παιδικού καρκίνου, τις μαθησιακές δυσκολίες και συμπεριφορικά προβλήματα.
Τα προβλήματα υγείας μπορούν να ξεκινήσουν από την κατάσταση του εμβρύου ακόμα. Ο Στήβεν Ράουτς του Παιδιατρικού Νοσοκομείου της Βρετανικής Κολομβίας μελέτησε 300 μητέρες που είχαν εκτεθεί σε οργανοφωσφορικά παρασιτοκτόνα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι τα μωρά τους γεννήθηκαν πρόωρα με χαμηλότερο βάρος συγκριτικά με άλλα νεογνά.
Παρακάτω θα διαβάσετε ποια φρούτα και λαχανικά βρίσκονται στην κορυφή της φετινής λίστας του Environmental Working Group αναφορικά με τα παρασιτοκτόνα, τα μυκητιοκτόνα και άλλα επικίνδυνα χημικά που εισάγουν στον οργανισμό μας (όταν δεν είναι προϊόντα βιολογικής καλλιέργειας)


1. Μήλα
Τα μήλα βρίσκονται στην κορυφή της λίστας του EWG εξαιτίας της χημικής ουσίας διφαινυλαμίνης (DPA) , με την οποία οι καλλιεργητές επικαλύπτουν τα μήλα για να αποτρέψουν το “μαύρισμα” της φλούδας κατά την αποθήκευση σε ψυγεία. Έρευνες του αμερικανικού οργανισμού τροφίμων και φαρμάκων (USDA), το 80% των μήλων που ελέγχθηκαν βρέθηκαν “θετικά” σε DPA. Το 2012 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απαγόρευσε την ουσία λόγω φόβων ότι σε συνδυασμό με το άζωτο θα παρήγε νιτροζαμίνες, ένα πολύ ισχυρό καρκινογόνο. Φέτος την άνοιξη, η Κομισιόν περιόρισε τις ποσότητες DPA στα εισαγόμενα φρούτα στα 0,1 μέρη ανά εκατομμύριο.


2. Φράουλες
Στις φράουλες οι καλλιεργητές χρησιμοποιούν καπνογόνα, όπως το βρωμιούχο μεθύλιο, η χλωροπικρίνης και το Telone. Οι ουσίες αυτές συνδέονται με αναπτυξιακά προβλήματα, καρκίνους, και διαταραχές ορμονών στα παιδιά σύμφωνα με την αμερικανική ΜΚΟ κατά των παρασιτοκτόνων Pesticide Action Network North America. Ακόμα χειρότερο είναι το καπνογόνο ιωδιούχο μεθύλιο.


3. Σταφύλια
Μπορείτε να πιστέψετε ότι μια ρώγα σταφυλιού μπορεί να περιέχει έως 15 διαφορετικά παρασιτοκτόνα; Το πιο επικίνδυνο ίσως είναι το Χλωρπυριφός, ένα εντομοκτόνο γνωστό για τα προβλήματα υγείας που προκαλεί στους αγρότες και τους κατοίκους αγροτικών περιοχών. Η άμεση έκθεση στο Χλωρπυριφός προκαλεί βήχα, δύσπνοια, κεφαλαλγίες, ναυτία, ζάλη και αποπροσανατολισμό. Μελέτες έχουν αποδείξει ότι η μακρά έκθεση είναι τοξική για τον εγκέφαλο και ειδικά για τα παιδιά. Το Chlorpyrifos ψεκάζεται ευρέως επίσης στα εσπεριδοειδή και τους ξηρούς καρπούς.


4. Σέλερυ
Αυτό το φαινομενικά αβλαβές λαχανικό περιέχει υψηλές ποσότητες dicloran και acephate, δύο ύποπτα καρκινογόνα μαζί με μια μακρά λίστα παρασιτοκτόνων και μυκητοκτόνων.


5. Ροδάκινα και νεκταρίνια
Εάν δείτε ποτέ αράντιστο ροδάκινο θα παρατηρήσετε ότι τα φύλλα του είναι κυρτά και έχουν πάρει φαιό χρώμα λόγω των διαφόρων ασθενειών και παρασίτων που πλήττουν αυτά τα δέντρα. Για αυτό και χρησιμοποιούνται πολλά παρασιτοκτόνα και μυκητοκτόνα. Αμερικανικά στοιχεία δείχνουν ότι το 96% των ροδάκινων και το 100% των εισαγόμενων νεκταρινιών βρέθηκαν θετικά σε υπολείμματα παρασιτοκτόνων.


6. Σπανάκι
Μεταξύ των παρασιτοκτόνων που χρησιμοποιούνται στα σπανάκια και στα λάχανα είναι τα φυτοφάρμακα acetamiprid και imidacloprid, από την οικογένεια των νεονικοτινοειδών, που είναι γνωστές νευροτοξίνες.
Τα νεονικοτινοειδή που έχουν περιοριστεί στην Ευρώπη εξαιτίας των επιπτώσεών τους στην εγκεφαλική ανάπτυξη των παιδιών υπάρχουν ακόμα στο σέλερυ, τα σταφύλια, τα μήλα, τα μαρούλια και τα περισσότερα σταυρανθή λαχανικά, όπως τα κουνουπίδια, τα λάχανα και τα μπρόκολα.


7. Πιπεριές
Περισσότερα από 15 παρασιτοκτόνα βρίσκονται στις πιπεριές, μεταξύ των οποίων νευροτοξικά νεονικοτινοειδή  που βλάπτουν τις μέλισσες και τους ανθρώπους.


8. Αγγούρια
Μεταξύ των 86 παρασιτοκτόνων που βρίσκονται στα αγγούρια είναι και οι νευροτοξίνες, ύποπτες χημικές ουσίες για ορμονικές διαταραχές και πιθανόν καρκινογόνες. Ιδιαιτέρως επικίνδυνη είναι η ουσία Carbendazim που βρίσκεται ακόμα στον χυμό πορτοκάλι και άλλα τρόφιμα.


9. Ντοματίνια
Μεταξύ των παρασιτοκτόνων και μυκητοκτόνων που χρησιμοποιούνται στις ντομάτες είναι τα εντομοκτόνα γνωστά ως ενδοσουλφάν που θέτουν σε κίνδυνο το κεντρικό νευρικό σύστημα.


10. Κάλε, παραπούλια και άλλα πράσινα φυλλώδη λαχανικά
Παρότι οι συγκεντρώσεις παρασιτοκτόνων σε αυτά τα λαχανικά δεν είναι τόσο υψηλές βρέθηκαν οι επικίνδυνες ουσίες acephate, χλωροπυρφός και oxamyl. 

Πηγή: http://www.econews.gr/


Τρίτη, 21 Οκτωβρίου 2014

Της Μαριωρής ο πυρετός.



Τα πρόβατα.
Πεθαίνουν.
Κατά δεκάδες.
Από τον Καταρροϊκό Πυρετό.
Στον Μυλοπόταμο.
Στο  Ακρωτήρι.
Στον Αποκόρωνα.
Οι κτηνοτρόφοι είναι ανήσυχοι.
Αυτοί που έχασαν τα ζώα τους.
Σε απόγνωση.
Οι Κτηνιατρικές Υπηρεσίες.
Αποδεκατισμένες.
Τρέχουν και δεν προλαβαίνουν.
Στο Νότιο Ρέθυμνο.
Στον Δήμο Αγίου Βασιλείου.
Κάνουν ημερίδες.
Ενημερώνουν τον κόσμο.
Έγκαιρα και έγκυρα.
Πριν φτάσει και εκεί ο ιός.
Στον Δήμο Αποκορώνου.
Αντέδρασαν άμεσα.
Με χρήματα του Δήμου.
Εφάρμοσαν ψεκασμούς.
Σε όλα τα ποιμνιοστάσια.
Στο Μυλοπόταμο.
Ο δήμος άνοιξε λάκκους.
Για να θάβονται εκεί τα νεκρά ζώα.
Ψέκασε σε περιοχές όπου υπήρχαν στάσιμα νερά.
Στο Δήμο Χανίων.
Το Ακρωτήρι μπήκε σε καραντίνα.
Αυτό όμως δεν φτάνει.
Χανιά πια είναι.
Και η Σούδα.
Τα Κεραμειά.
Το Θέρισο.
Ο Ελευθέριος Βενιζέλος.
Η Νέα Κυδωνία.
Καλό θα είναι.
Ο Δήμος Χανίων να κινητοποιηθεί.
Και αυτός.
Με όλους τους προαναφερόμενους τρόπους.
Πριν εξαπλωθεί η νόσος.
Γιατί είναι βέβαιο.
Είναι θέμα χρόνου.
Ότι θα συμβεί.
Να συντονιστούν.
Όλοι οι Δήμοι.
Χανίων και Κρήτης γενικότερα.
Να πιέσουν.
Το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.
Το οποίο το μόνο που κάνει.
Είναι να εκδίδει.
Εγκυκλίους πρόληψης.
Να ζητήσει.
Από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Την αποδέσμευση.
Ούτως ώστε.
Να παραγγελθούν εμβόλια.
Για το τύπο του ιού.
Που εξαπλώνεται στο νησί μας.
Άμεσα.
Πριν να είναι πολύ αργά. 
Γιατί.
Η μόνη λύση.
Είναι αυτή.
Ο εμβολιασμός.

Απορίας άξιο.
Είναι βεβαίως.
Τι κάνουν.
Οι Βουλευτές.
Όλων των κομμάτων.
Και αποκομμάτων.
Ειδικά εκείνος ο ένας.
Που παραδοσιακά.
Τα έχει καλά.
Με μία μερίδα.
Κτηνο-τρόφων.
Μικρή.
Ευτυχώς….

Τετάρτη, 15 Οκτωβρίου 2014

Η αλήθεια να λέγεται.....


Μέρος Δεύτερο: Το …. Γλυκάκι!



 
Από τότε έγιναν πολλά. Σκοτώσαμε ξανά τον Καποδίστρια. Ενθρονίσαμε μετά Βαΐων και κλάδων τον Καλλικράτη. Στα … αλλαξοδημαρχιλίκια  οι υποσχέσεις   για μελέτες τοποθέτησης νέων κάδων και  για καθαριότητα έμειναν υποσχέσεις. Η κατάσταση με τα σκουπίδια χειροτέρεψε. Παρά τους επικοινωνιακούς βαυκαλισμούς τους.
Σας τα έχω ξαναπεί κατά καιρούς αναλυτικά. Και πολλές φορές. Θα επιμείνω σε κάτι πολύ σημαντικό.  Στη συνάντηση που είχα πριν από 2,5 χρόνια με τον νυν Δήμαρχο. Συναντηθήκαμε κοινή συναινέσει. Κατόπιν τηλεφωνικής επικοινωνίας. Στο Κουμπέ. Ένα όμορφο Μαγιάτικο απόγευμα. Του έκανα μία μεγάλη περιήγηση. Βόλτα. Από τη ριζοβουνιά της Μαλάξας μέχρι τη Λεωφόρο Καραμανλή και τη Γογονή. Από τα Νεροκούρου μέχρι τις Μουρνιές. Για να δει με τα μάτια του το χάλι μας. Συμπεριλαμβανομένης και της γνωστής «επώνυμης»  οδού στη ξενάγηση.  Σε όλη τη διαδρομή συζητούσαμε. Πρότεινα και σε αυτόν ότι είχα προτείνει σε Κεμεσίδη και Ανδρεάδη. Προσθέτοντας την αποκομιδή και τη διαλογή των απορριμμάτων σπίτι – σπίτι. Στα στενά – καθέτους της Σοφοκλή Βενιζέλου. Του άρεσαν. Συμφωνήσαμε να τα δουλέψουμε. Να τα βελτιώσουμε. Εν καιρώ. Μέχρι να γίνει αυτό, που δεν έγινε ποτέ, εξακολουθούσα να του στέλνω ηλεκτρονικά φωτογραφίες, όπως μου είχε ζητήσει.
Αφότου ανέλαβε Δήμαρχος. Μέσα σε πολύ λίγο χρονικό διάστημα. Φαίνεται ότι κάτι αλλάζει.
Οι κάδοι πλέον αδειάζουν κάθε ημέρα πλην Κυριακής.
Όχι όλες τις ημέρες, ακολουθεί το ειδικό μηχάνημα που τους πλένει.
΄Ένα μικρό όχημα «σκούπα» τακτικά καθαρίζει τις άκριες των δρόμων. Εμφανίστηκαν ξανά οδοκαθαριστές.
Κάποιοι άχρηστοι κάδοι αντικαταστάθηκαν με άλλους. Παλαιούς μεν, από αυτούς που απομάκρυναν από το κέντρο. Γιατί εκεί τοποθέτησαν καινούργιους.
Οι σωροί των σκουπιδιών μίκραναν  ή εξαφανίστηκαν.
Ο «αμερόληπτος» προϊστάμενος σταμάτησε να χρησιμοποιεί το αυτοκίνητο του Δήμου για τις ιδιωτικές μετακινήσεις του.
Τη προηγούμενη Παρασκευή  σύμφωνα με τα «Χανιώτικα Νέα» του Σαββάτου, ανακοινώθηκε ότι θα υπάρξει νέος Κανονισμός Καθαριότητας. Ο οποίος είναι σε διαβούλευση με τους επικεφαλείς των Δημοτικών παρατάξεων. Θα υπάρξει, αφού εγκριθεί από το Δημοτικό Συμβούλιο ενημέρωση των πολιτών με διάφορους τρόπους. Π.χ. ενημερωτικά φυλλάδια που θα μοιραστούν μέσω των λογαριασμών της ΔΕΥΑΧ.
Και θα αρχίσουν να πέφτουν πρόστιμα. Από 15 έως 6000 Ευρώ.



Όλα αυτά ανακοινώθηκαν παρουσία του Κεμεσίδη!



Χάρηκα. 
Χάρηκα πολύ. 
Ειλικρινά. 
Είχα ρίξει ένα σπόρο. 
Με πολύ αγωνία. 
Με πολύ κόπο. 
Αποκτώντας άλλο ένα τίτλο τιμής.
Αυτό του «κακομοίρη».
Από ότι φαίνεται.
Αυτός ο σπόρος φυτρώνει.
Δεν είμαι σίγουρος.
Αν έπεσε σε βράχο.
 Άγονο ή γόνιμο χώμα.
Θα φανεί.
Αν καρπίσει.
Το κέρδος.
Της Αρχοντιάς.
Θα είναι για όλους.
Όσο για τη δόξα;
Χαλάλι τους….

Τρίτη, 14 Οκτωβρίου 2014

Προς τσανακογλείφτες…..



Η Μελίνα Μερκούρη.


Ήταν μία και μοναδική.
Όλες οι άλλες.
Οι δανεικές.
Είναι τσανάκες.
Όπου τσανάκα.
Το πήλινο ή ξύλινο σκεύος.
Στο οποίο  έβαζαν παλιά  το φαΐ των σκυλιών.
Τότε που δεν είχε ειδικές σκυλοτροφές.
Αλλά  αποφάγια…..  

Δευτέρα, 13 Οκτωβρίου 2014

Η αλήθεια να λέγεται.


Μέρος πρώτο: Ο πικρός  καφές.


Όσο ήταν. Ο τελευταίος Δήμαρχος. Του Καποδιστριακού Δήμου «Ελευθέριος Βενιζέλος». Είχα ανοιχτή πρόσκληση. Διαρκείας. Για καφέ στο γραφείο του.
Δεν είχα καμία πρόθεση. Να πιω αυτόν το καφέ. Να μετατραπώ σε αυλικό. Ή κολαούζο. Εξ άλλου με ενοχλούσαν. Η τελειωσύνη. Η μεγαλομανία. Ο καβαλικεμός. Η άκρατη περιαυτολογία του.
Όποτε έπρεπε να πάω στο Δήμο. Για δουλειά. Διακριτικά πήγαινα. Διακριτικά  έφευγα.
Όταν όμως. Η κατάσταση με τα σκουπίδια . Στο Κόκκινο Μετόχι. Άρχισε να γίνεται τραγική. Ενοχλητική. Προσβλητική. Να κινδυνεύει η Δημόσια υγεία. Έκανα την ανάγκη φιλότιμο και πήγα. Κρατούσα ένα μεγάλο πακέτο. Με φωτογραφίες. Που απεικόνιζαν επακριβώς το πρόβλημα.
Του μίλησα καταρχήν για ένα πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Που εφαρμοζόταν εκείνη την περίοδο στο Δήμο Ελευσίνας. Η διαλογή των οικιακών απορριμμάτων γινόταν από τους ίδιους τους δημότες. Έξω από κάθε σπίτι υπήρχαν οι ανάλογοι κάδοι. Και τα δημοτικά τέλη που πλήρωναν καθορίζονταν όχι από τα τετραγωνικά των σπιτιών. Μα από των όγκο των σκουπιδιών. Θα μπορούσε κάλλιστα  να εφαρμοστεί αυτό το πρόγραμμα και στο Κόκκινο Μετόχι.
Η απάντηση που πήρα ήταν: «Αυτά τα πράγματα δεν γίνονται».
Αναγκαστικά και ως εναλλακτική λύση του πρότεινα:
1.      Να τοποθετηθούν και άλλοι κάδοι. Και σε άλλα σημεία. Ούτως ώστε να καλύπτονται οι ανάγκες όλων και να μειωθεί ο όγκος των σκουπιδιών  που δεχόντουσαν οι ήδη υπάρχοντες. Επίσης να μπουν και άλλοι κάδοι ανακύκλωσης.
2.      Να αδειάζονται και να πλένονται κάθε μέρα. Πράγμα το οποίο δεν γινόταν.
3.      Επειδή πολλοί γείτονες δεν γνώριζαν τις υποχρεώσεις τους, καλό θα ήταν να σταλθούν μέσω των λογαριασμών της ΔΕΥΑΧ, ενημερωτικά φυλλάδια. Ή να μοιραστούν αυτά τα φυλλάδια από το Πολιτιστικό Σύλλογο του Κόκκινου Μετοχιού.
4.      Να δημιουργηθούν μικρά,   ενημερωτικά επί του θέματος, τηλεοπτικά – ραδιοφωνικά σποτάκια, τα οποία θα μεταδίδονται από τους τοπικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς. Στα πλαίσια της Εταιρικής  Κοινωνικής τους Ευθύνης.
5.      Οι δημότες που δεν θα συμμορφώνονταν  να τιμωρούνται με τα πρόστιμα που προέβλεπε ο κανονισμός. Ελλείψει ελεγκτικών μηχανισμών να δέχεται ο Δήμος επώνυμες καταγγελίες για τους παρανομούντες.
«Δεν μπορώ να κάνω τίποτα».
Ήταν η απάντηση του.
Με ύφος σκιαιότατο και απαξιωτικό.
Λες και του ζητούσα ρουσφέτι.
Και με ξαπόστειλε στον … Αντιδημαρχούλη. Τον υπεύθυνο για τα σκουπίδια.
Χωρίς να με κεράσει καφέ. Ούτε καν νερό!
Επανέλαβα και σε αυτόν τα ίδια. Στο μόνο που συμφώνησε ήταν να έρθει να κάνει μία «πραγματογνωμοσύνη». Το μόνο που έκανε, ήταν ότι τους 2 κάδους στη γωνία της Σοφοκλή Βενιζέλου και Κόκκινου Μετοχιού, εκεί δηλαδή που το πρόβλημα ήταν μεγαλύτερο,  να τους κάνει 3!
Επειδή φαινόταν πια ότι είχα να κάνω με ανθρώπους ανίκανους, επικίνδυνους,  άρχισα να προβάλω και να αναδεικνύω το πρόβλημα μέσω των «Χανιώτικων Νέων». Τότε ήταν που άκουσα την απειλή, από τον  Αντιδημαρχούλη, ότι αν δεν σταματήσω να γράφω στην εφημερίδα, για αυτό το θέμα, θα  βάλει άλλους 5 (πέντε ) κάδους σε αυτή τη γωνία…..


 Στα επόμενα η συνέχεια.
Της μιας καλής κουβέντας.

Σάββατο, 11 Οκτωβρίου 2014

Ο ανάγωγος.




Έφαγε τη ζωή του.
Στα χωράφια.
Ξένα χωράφια.
Γιατί δικά του δεν είχε.
Και εργάτης στις οικοδομές.
Μεροδούλι.
Μεροφάι.
Δεξιών φρονημάτων όμως.
Από γεννησιμιού του.
Οπαδός.
Φανατίλας.
Με αποχρώσεις του μαύρου.
Σήμερα το πρωί.
Από νωρίς.
Έκοβε βόλτες.
Στα πεζοδρόμια της γειτονιάς.
Πάνω κάτω.
Μπαινόβγαινε στα καφενεία.
Στα ψιλικατζίδικα.
Κόρδωνε.
Πανηγύριζε.
Κομπορρημονούσε.
Για τη ψήφο εμπιστοσύνης.
Είχε μάθει απέξω.
Παπαγαλία.
Όσα οι πολιτικοί.
Τηλεοπτικοί αστέρες.
Βαταλαλούσαν όλες αυτές τις ημέρες.
Και τα επαναλάμβανε.
Προσαρμοσμένα.
Στα προσωπικά δεδομένα.
Του καθενός συνομιλητή του.
Με πέτυχε.
Την ώρα που πήγαινα τα σκουπίδια στο κάδο.
-Γιάδε βρε. Αν έρθει ο δικός σου. Ο κωλοπαιδαράς. Το αντίχριστο. Η μαϊμού των αντρώς. Δεν θα πετάμε σκουπίδια. Θα ψάχνουμε τα σκουπίδια. Σα τσι γάτες.
Σκέφτηκα να τον γειώσω.
Τον βαριόμουν.
Βιαζόμουν κιόλας.
Μα ο κοντός λαιμός μου.
Αποκόντυνε.
-Αν δεν δουλέψω, κανείς από αυτούς δεν θα μου δώσει να φάω. Ποιος είναι ο δικός μου;
- Ο Τσίπρας.
-Εγώ δεν είμαι κανενός. Είμαι του απατούμου. Αναρχοκουμούνι.
-Άντε ρε. Αυτοί είναι μαλλιάδες. Άπλυτοι. Ψωριάρηδες. Τεμπέληδες.
-Άκουμε που σου λέω. Ανα-ρχο-κου-μούνι. Φαλακρό και πλυμένο. Καθαρό. Χωρίς ψείρες. Λέω να βάλω και σκουλαρίκι.
-Καλά. Του Τσίπρα είσαι και  εσύ. Ανέ πάγαινες με το Βάμβουκα, τώρα θασουν σύμβουλος. Ούλοι θα σε ψηφίζαμε.
- Δε μου λες. Τη σύνταξη τι παίρνεις ακόμα; Ή στη κόψανε.
- Ε παίρνω κάτι τις ακόμα. Λίγα μου κόψανε.
- Λίγο να μείνει ακόμα ο Αντωνάκης θα στη κόψει και αυτή. Τον ΕΝΦΙΑ τον πλήρωσες;
- Πήγα στη τράπεζα, σήκωσα τα λεφτά και το πλέρωσα.
- Ε άμα σου τελειώσουνε τα λεφτά της τράπεζας και δεν έχεις να πληρώνεις θα σου πάρουνε το σπίτι.
- Φωτιά θα του βάλω να το κάψω.
- Βάλτου από τώρα….




Παρασκευή, 10 Οκτωβρίου 2014

Το χτύπημα των ποντικών.


Έβλεπα τα περάσματα τους.
Τις φωλιές τους.
Τα κλεμμένα.
Φαγωμένα αυγά.
Από τα  κοτέτσια των γειτόνων.
Τους άκουγα.
Να σέρνονται.
Τα ξημερώματα.
Ανάμεσα στα χόρτα.
Δεν έδινα σημασία.
Αφού δεν με ενοχλούσαν.
Δεν μου έκαναν καταστροφές.
Μέχρι που βρήκα τις μελιτζάνες μου. 


Σε αυτό το χάλι.
Τους έβγαζαν τη ψίχα.
Και έτρωγαν τα σπόρια.
Ευτυχώς είχα προλάβει.
Να μαζέψω.
Τους σπορίτες.
Την ίδια μέρα κιόλας.
Έκοψα τα χόρτα.
Από τις αναμεσάδες.
Σκόνισα τα φυτά.
Και τα περάσματα τους με θειάφι.
Θειάφι σκόνη.
Και έτσι γλίτωσα.
Πριν γενικευτεί.
Η καταστροφή…