Μαύρη πέτρα.

Γλάρε πέτα μακριά.

Πέτα μακριά σήμερα.

Πέτα μακριά αύριο.

Κανείς δεν σε ρωτάει που πας.

Κανείς δεν ξέρει από που είσαι.

Πέτα.

Μέχρι να σε ρίξει κάποιος κάτω…..

Ασήμαντες λεπτομέρειες….

Να μην το ξεχάσω. Αύριο όλοι πάμε στου Τζίτζι. Που θα είναι στα Χανιά. Και μεθαύριο πάμε και ψηφίζουμε Ευγενία. Για μέλλουσα κυρία Πρωθυπουργού. 
Δεν είναι μεθαύριο οι εκλογές; 
Και ποιος νοιάζεται….

Ξεπέτες.

Συμβαίνει πάρα πολλές φορές. Να γίνονται πράγματα στα Χανιά, για τον αγροτικό κόσμο, μόνο για το θεαθήναι. Και για να δικαιολογούν κάποιοι τους  μισθούς  τους. Επίσης είναι γνωστό τοις πάσι, ότι εκεί στο Δήμο, δεν  κατέχουν το αντικείμενο του πρωτογενούς τομέα. Ότι είναι εκτός πραγματικότητας. Όσο καλές προθέσεις και αν έχουν. Ασχολούνται με το όσο πατά η γάτα. Δηλαδή μόνο με τον «Αγροτικό Αύγουστο». Λειτουργούν ως γνήσιοι αστοί, ξεχνώντας ή παραβλέποντας ότι ο Δήμος Χανίων ξεκινά από τη θάλασσα και καταλήγει στις Μαδάρες. 

Θα αναρωτιέστε ευλόγως τι με έπιασε. Έγινε τη προηγούμενη Δευτέρα μία ημερίδα στο Δημαρχείο Χανίων. Θέμα της ημερίδας η χρήση των γεωργικών φαρμάκων. Σχετικά και περισσότερα, μπορείτε να διαβάσετε πατώντας εδώ.

Ποιος αγρότης, δημότης των Χανίων, από τα Κεραμειά, το Ακρωτήρι, τις Μουρνιές, το Θέρισο, το Βαμβακόπουλο, την Αγυιά, θα παρατούσε τις δουλειές του, πρωί -  πρωί Δευτεριάτικα, ειδικά αυτή την εποχή που όλοι μαζεύουν ελιές, για να τρέξει στο κέντρο της πόλης; Κανείς! Δεν το γνώριζαν; Το γνώριζαν! Τότε γιατί το έκαναν έτσι; Θάβοντας επί της ουσίας ένα πάρα πολύ σοβαρό θέμα;

Ας διοργανώσουν ημερίδες, σε όλα τα δημοτικά διαμερίσματα, σε όλες τις τοπικές ενότητες του Δήμου. Συνεργαζόμενοι πάντα με τα τοπικά συμβούλια. Βραδινές ώρες. Δεν μπορεί όλο και κάποιοι θα πάνε….

Έτσι πρέπει: Αρνούμαι.....

Το τελευταίο διάστημα. Κυκλοφορεί. Κόβει βόλτες. Γύρω από τα αυτιά μου. Ένα «πρέπει». Τα «π» ακούγονται μονά. Λεπτά. Κοφτά. Επιτακτικά. Αυταρχικά. Το «ρ» διπλό. Γάργαρο. Με ένα ανάλαφρο τόνο. Κουλτουριάρικο.

Είναι μέρος μιας πρότασης.

«Νικόλα, αυτό πρέπει να το κάνεις εσύ». 

Για να εξηγούμαι. Χωρίς να παρεξηγούμαι. Δεν το θέλω.  Δεν το μπορώ. Αυτό το πρέπει. Με τον τρόπο που λέγεται. Που προσπαθεί να επιβληθεί.

Μέχρι εδώ ήταν. Δίνω. Κάνω ότι μπορώ. Στερεύω πια. Στεγνώνω….

Δελτίο τύποις….

Αύριο ανήμερα του εν Αγίοις πατρός ημών Νικολάου Αρχιεπισκόπου Μύρων της Λυκίας του Θαυματουργού. Προστάτου των ναυτικών.  Μετά τον Πανηγυρικό Όρθρο. Τη Θεία Λειτουργία. Την ευλόγηση των αρτοκλασιών. Το Θείο Κήρυγμα. Και τη λιτάνευση της Ιεράς εικόνος.  Πέριξ του μικρού ναΐσκου – εξωκκλησίου.  Που εορτάζει. Νοτίως του Νοσοκομείου. Στις Μουρνιές.  

 Θα προσφέρω   κέρασμα. Αέρα καθαρού. Μετά τεμπλίων.

Κοινώς ραβδιστηριών ελαιοκάρπου......