Στα άρματα, στα άρματα.

Οι φανατικοί  μουσουλμάνοι. 

Έχουν  εκτραχυνθεί. 

Παρεκτραπεί.     

Σφάζουν από εδώ. 

Ανατινάζουν από εκεί. 

Αυτοκινητοπατούν παραπέρα. 

Για αυτό μήπως είναι καιρός. 

Πριν μας  ξεκάνουν όλους. 

Αφού πρώτα μας βιάσουν. 

Να διοργανώσουμε καμιά σύγχρονη σταυροφορία; 

Κάτι σαν εκδρομή. 

 Γιατί τέτοιοι που είναι, μόνο περίπατος, αγιασμένος, ευλογημένος  περίπατος, θα είναι. 

Μπας και ξαναπάρουμε τη Κωνσταντινούπολη πίσω;   

Γιατί διαφορετικά δεν το κόβω;

Τα παλιόπαιδα.

Για όλους αυτούς που εντυπωσιάστηκαν. Και για εκείνους που συγκινήθηκαν. Από την έντονη παρουσία. Νέων ανθρώπων.  Στο προαύλιο της Αγίας Μαγδαληνής.  Το βράδυ του λαϊκού προσκυνήματος της σορού του μακαρίτη Μητσοτάκη. Έχω να πω. Χωρίς να θέλω να τους στεναχωρήσω. Ότι δεν ήταν ΔΑΠιτάκια. 

 Ήταν «αδέσποτα» φοιτητάκια.  Που ανακάλυψαν την αφθονία.  Των τσάμπα κρουασανακίων, τυροπιτακίων και της μακαρίας  του κονιακέως. Εξ ου και  το ολονύχτιο σουαρέ.  Πήγαν 2-3 στην αρχή διστακτικά. Από περιέργεια. Έτσι για να περάσει η ώρα τους. Να χαζέψουν την  περιφερόμενη θλίψη. Πέρασαν καλά. Έριξαν σύρμα. Οι άλλοι έφεραν και άλλους. Και να το παρα-πάρτυ!  

Το ζητούμενο είναι, βεβαίως- βεβαίως, μπορεί το μέλλον της Ελλάδος, να στηριχθεί σε αυτά τα λοιμάρια;  Κατά κοιλιοδιαόλου πάμε….. 

Κάποιος να τον μαζέψει;

Πετάχτηκε από το στενό.

 Στο παρατρακάρισμα.

 Δεν σταμάτησε.

Δεν κοίταξε.

 Μιλούσε στο κινητό.

 Κάπνιζε.

Οδηγούσε στη μέση του δρόμου.

Πήγαινε με 20-30.

Καροτσάκι.

Και είχε παιδί μέσα.

Παιδί 6-7 χρονών.

Αδέσποτο στο πίσω κάθισμα.

Πόσα εγκλήματα σε ένα;

Ο ηλίθιος….