Στάζ-ει....

Προγράμματα «στάζζζζζζζζζ» ή «στέϊ-τζζζ».
(Διαλέγετε όποιο ταιριάζει στην εξάσκηση της γλώσσας σας.)
Οι εργαζόμενοι σε αυτά,
δεν πετάγονται χύμα στους πέντε δρόμους της ανεργίας.

(Ας λένε οι κακοπροαίρετοι και εμπαθείς ότι θέλουν!)
Πάνε πακέτο στους κάδους ανακύκλωσης της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Κάτι σαν … φλός της ανακύκλωσης.
Χωρίς χαζοχαρούμενες, χρυσοπληρωμένες διαφημίσεις.
Με μακροχρόνια & αναδρομικά πολιτικάντικα οφέλη.
Για τις επόμενες εκλογές, βεβαίως…

Καλή Ανάσταση!

Ετοιμάζονται…
… Οι εκδρομιστές της Κρητικής υπαίθρου, να επισκεφθούν και πάλι τας Αθήνας.
Για να συναντηθούν με τη νέα Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης.
Με πολλά τρακτέρ αιτήματα.
Μεταξύ αυτών και στο «να εφαρμοστεί σε όλη τη Κρήτη η Βιολογική Γεωργία, ούτως ώστε να μετατραπεί σε οικολογικό παράδεισο».
Με σούπερ έξτρα μπόνους τις αερο-λιπάνσεις των βοσκότοπων, παρακαλώ!!
Ρίγη αναψυκτικά, αναλγητικά, ανανεωτικά & συγκινήσεως, διαπερνούν το κουρασμένο, μεσόκοπο κορμί μου.
Αλλέως πώς;
Α-να-τρι-χιά-ζω!
Είμαι σίγουρος ότι το ίδιο, θα πάθουν & πολλοί άλλοι συνάδελφοι βιοπαραγωγοί, που θα το μάθουν.
Ας αρχίσουν οι χοροί.
Δέκα τέσσερα χρόνια συλλογικών προσπαθειών και αγώνων, τώρα δικαιώνονται!
Οι δε λιγοστές τρίχες της κεφαλής μου, ως άλλες ελπίδες … αναζωπυρώνονται.

Σε τρίχες κατσαρές!
Διατί;
Θα σας γελάσω.
Ένα όμως είναι σίγουρο.
Ότι οι καλοί και ασχέτου πείρας αεριτζήδες, βάφουν υπέροχα τα αυγά!
Αρκεί που έχουν το ταλέντο……

Ιδού η τσε-τσε, ιδού και το ... βερίκοκο!

Κατά καιρούς, μου προτείνουν διάφοροι, να γράψω με το γνωστό καυστικό-περιπαιχτικό ύφος, για κάτι που τους απασχολεί ή τους ενοχλεί ή θα τους αποφέρει μικροπολιτικό όφελος, εις βάρος κάποιου αντιπάλου τους.
Ευθαρσώς δηλώνω για άλλη μία φορά, όπως το έχω κάνει και παλαιότερα μέσω των «Χανιώτικων Νέων», ότι κατά παραγγελία, δεν γίνεται να γράψω. Με ενοχλεί δε αφάνταστα, όταν οι επικοινωνούντες, μέσω τρίτων ή τέταρτων γνωστών ή φίλων, έχουν, όχι μόνο τη δυνατότητα, αλλά & τη δύναμη, να αντιδράσουν δυναμικά σε μικρές ή μεγάλες προβληματικές καταστάσεις, που αφορούν το κοινωνικό σύνολο & να τις αναδείξουν στις σωστές τους βάσεις.
Ειδικά αυτή την εποχή, που πάμε σε άλλη μία προεκλογική περίοδο, για τη Νομαρχιακή & τη Τοπική Αυτοδιοίκηση, & που ο κάθε υποψήφιος ψάχνει να μαζέψει, με κάθε θεμιτό ή αθέμιτο τρόπο, «ψηφουλάκια», τα οποία εν καιρώ θα αναδείξουν …αναπτυξιακά την «ανιδιοτελή» προσφορά του.
Ως ενεργός πολίτης, δεν αποποιούμαι των ευθυνών μου, αλλά ο καθείς εφ’ ω ετάχθη.
Και ο νοών, νοήτω!
Εξ άλλου, ας κάνουν λίγο υπομονή.

Τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν.
Κατά τα λεγόμενα….

Όπου δεν πέφτουν δηλητήρια....

Το είδος της αράχνης που βλέπετε στη φωτογραφία, παρουσιάζεται κάθε χρόνο, από τα μέσα Ιουλίου μέχρι τα πρωτοβρόχια, στους κήπους μου. Για πρώτη φορά έκαναν την εμφάνιση τους το 1997, τη 2η χρονιά που ασκούσα τη βιολογική γεωργία. Το μέγεθος τους, εκτός από τις κίτρινες ραβδώσεις, είναι εντυπωσιακό. Κυμαίνεται από 2 έως 3 εκατοστά. Το κυρίως σώμα, χωρίς τα πόδια! Στήνουν τους ιστούς τους εκεί που υπάρχουν φυτεμένες κολοκύθες και μελιτζάνες. Ο αριθμός τους, από χρονιά σε χρονιά, είναι από 2 έως και 8 έντομα. Η επιφάνεια του ιστού, είναι περίπου στο μισό τετραγωνικό και φαίνονται από αρκετά μακριά. Είναι πάντα ακίνητες στο κέντρο του ιστού και κινούνται μόνο όταν ενοχληθούν ή πέσει κάποιο έντομο πάνω. Τα έντομα που πιάνονται συνήθως είναι μέλισσες, κυρίως τις πρωινές ώρες, που τα λουλούδια των κολοκύθων ή των μελιτζανών είναι ανοιχτά. Μόλις παγιδευτούν, τους ορμά, τα ακινητοποιεί και τα τυλίγει με τη κλωστή της. Παρόλο που φαίνονται από αρκετά μέτρα μακριά, τόσο ο ιστός, όσο και αράχνη, τα πουλιά δεν τις πειράζουν.
Τη πρώτη χρονιά που τις είδα, στην αρχή τρόμαξα, επειδή δεν είχα ξαναδεί τέτοιο πράγμα. Δεν τις πείραξα, απλά τις απέφευγα. Μη γνωρίζοντας αν είναι ακίνδυνες ή δηλητηριώδης. Στο ένα μέτρο σταμάταγα. Άρχισα να ψάχνομαι. Επιστημονικώς δεν έβγαλα άκρη. Όπου και αν ρώτησα, όπου και αν πήγα, πάντα έμενα στο «φέξε μου και γλίστρησα». Ακόμα και στα διάφορα ηλεκτρονικά ψαχτήρια, αφιέρωσα αρκετές ώρες, μα φως δεν είδα.
Τα επόμενα χρόνια τις συνήθισα και, απλά, εξακολουθούσα να τις αποφεύγω.
Δεν σας κρύβω, ότι, στην αρχή, μου πέρασε από το μυαλό, να τις σκοτώνω, για να είμαι σίγουρος, αλλά δεν το έκανα. Πλάσματα της φύσης είναι και αυτές και σίγουρα σε κάτι θα ωφελεί η παρουσία τους………

ΑΕΡΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ο κ. Κεφαλογιάννης, πρώην βουλευτής Ρεθύμνου, πρώην Υπουργός της ΝΔ και πρώην Σύμβουλος του τότε πρωθυπουργού Κώστα Καρμανλή.
Έχει καταδικαστεί σε 12μηνη φυλάκιση με αναστολή για απόπειρα υπόθαλψης εγκληματία (χασισοκαλλιεργητών) και προτροπή σε ψευδορκία τριών αστυνομικών υπαλλήλων. Για το λόγο αυτό, εκδιώχθηκε από τη θέση Συμβούλου του Καραμανλή.
Τα έβαλε με το πρώην πολιτικό του προϊστάμενο, σύμφωνα με τη λαϊκή παροιμία «δρυός πεσούσης, πας ανήρ ξυλεύεται» και μεταξύ άλλων δήλωσε:
«Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ΝΔ "περνά" αυτές τις μέρες τη μεγαλύτερη κρίση στην ιστορία της. Από το 1974 που την ίδρυσε ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Καραμανλής. Η αιτία, προφανώς, είναι η εκλογική της συντριβή και το ιστορικά χαμηλότερο ποσοστό που είχε στην αναμέτρηση της 4ης Οκτωβρίου.
Ο κυριότερος λόγος για την ήττα αυτή δεν είναι άλλος παρά ο τρόπος με τον οποίο ο Κ. Καραμανλής διαχειρίστηκε την εξουσία. Λειτούργησε σαν μονάρχης τόσο στην κυβέρνηση όσο και στο κόμμα.
Κυβέρνησε με μια μικρή παρέα και απομόνωσε όλους εκείνους που από αγάπη προς την παράταξη και προς τον ίδιο τού έκρουαν τον κώδωνα του κίνδυνου, χρόνια πριν από τη συντριβή. Η παρέα αυτή αντιμετώπιζε ως ανεπιθύμητους όσους μάταια -όπως αποδείχθηκε- προειδοποιούσαμε για τα λάθη, τις παραλείψεις, την αλαζονεία και για την απομάκρυνση από τις αρχές της παράταξης.
………………………………………………………………………………………………………………………
Η παράταξη περιμένει από τη νέα ηγεσία να διακρίνεται από απόλυτη και πλήρη καθαρότητα στη μέχρι σήμερα πορεία του και να εμπνεύσει ξανά τα στελέχη της για πραγματική ενότητα, συνοχή και αλληλεγγύη.
Μία από τις πρώτες κινήσεις της νέας αυτής ηγεσίας πιστεύω ότι πρέπει να είναι η αλλαγή του ονόματος της παράταξης, η οποία με τη σημερινή της μορφή πιστεύω ότι έχει κλείσει τον κύκλο της. Η νέα ηγεσία με τη νέα ονομασία θα πρέπει αποτελέσει τη μεγάλη αφετηρία για την καταξίωση της παράταξης στην συνείδηση της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού».

Σαν πολίτης αυτής της ριμαδοχώρας,

δεν είμαι υποστηρικτής της Νέας Δημοκρατίας,

αλλά το κ. Κεφαλογιάννη για αυτή του τη πρόταση

τον ψηφίζω.

Μονοκούκι.

Δαγκωτό.

Και του προτείνω να προτείνει:

Κ .Α. Π. Ν. Α

Κ(ώμα) Ά(μωμων) Π(ολιτικών) Ν(έας) Α(ναγούλας)

(Όσο νάνε, με λίγη φαντασία,

έχει μία τάση προς τη «Πράσινη Ανάπτυξη»,

που είναι και της πολιτικής μόδας….. )

Πάμε στοίχημα, ότι αύριο, όπως συμβαίνει κάθε φορά που πέφτει Τρίτη και 13, θα μας πρήξουν; Μέρα είναι , σαν όλες τις άλλες και θα περάσει.

Υπομονή!

Θεία, έλα, μέλι-τζάνα!

Όπως όλος ο κόσμος , έχω και εγώ μία θεία. Καλή θεία. Είναι όμως απόλυτη και χωρίς παρεκκλίσεις. Κοινώς φανατικιά. Της Βέφας, του Αυτιά, του Χριστόδουλου και του Μαρκόγιαννη. Οι άλλες μου θείες, οι συννυφάδες της, την αποκαλούν «γκεστάπο». Και τη βάζουν στη θέση της, όταν χρειαστεί.
Όπως μια φορά, που τα είχε με κάτι «αλλοδαπά», γείτονες της «που έκλαναν όλη την ώρα, και πώς μπορούν και κλάνουν τόσο πολύ και τόσο δυνατά, χωρίς να τους νοιάζει αν ακούγονται, ενώ αυτή δεν κλάνει ποτέ. Μα ποτέ!»
Η απάντηση από τις άλλες ήταν άμεση.
«Ίντα λες εδά μωρή, ξεχνάς όντε εμαζώναμε τσι ελιές και κάθε φορά που την άφηνες, έβαζε η Γραμαθιά μια ελιά στη τσέπη τση μποδιάς τση, και μέχρι το μεσημέρι χρειάστηκε να την αδειάσει, γιατί είχε γεμίσει;»
Από τη Κυριακή το βράδυ, μετά τα αποτελέσματα των εκλογών, έπεσε σε κατάθλιψη. Κλείστηκε μέσα και το έριξε στις μελιτζάνες. Πάντα, όταν στεναχωριέται τρώει μελιτζάνες. Ψητές, σαλάτα, τουρσί, τηγανητές, παπουτσάκια, ιμαμ μπαϊλντί, μουσακά, πουρέ, μπουρέκι και εγώ δεν ξέρω τι άλλο. Ο κήπος μου κάθε φορά αναστενάζει!
Χαλάλι της.
Ήταν λοιπόν κλεισμένη μέσα, με παρέα τα πρωινά, τον Αυτιά. Μόλις τέλειωνε αυτός, έκλεινε τη τηλεόραση και άνοιγε το ράδιο, που είναι μονίμως συντονισμένο στο «Ράδιο Μαρτυρία».
Βγήκε έξω την ημέρα που ήρθε ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος. Με κάτι μούτρα ατέλειωτα. Αλλά στολισμένη. Πήγε να τον προϋπαντήσει στο Μοναστήρι της Χρυσοπηγής.
Όταν επέστρεψε, μου φάνηκε από μακριά, πιο ξαλαφρωμένη. Με φώναξε για καφέ. Πήγα. Απνευστί με άρχισε….
«Άγιος άνθρωπος αυτός ο Βαρθολομαίος, αλλά πολύ βαρύς. Πολύ εκκλησιαστικά τα λέει. Πολύ λιβανάτα. Ενώ ο Χριστόδουλος, ήταν άλλο πράγμα. Χαιρόσουν να τον βλέπεις και να τον ακούς. Μα έτσι είναι. Ο Θεός, όλους τους καλούς, τους παίρνει γλήγορα κοντά του.
Δεν θα πήγαινα, μα με πήρε τηλέφωνο ο παπά Δημήτρης και μου είπε, ότι έπρεπε λέει να πάμε όλοι, να είναι πολύς ο κόσμος, να το δουν αυτό οι Τουρκαλάδες και να φοβηθούν.
Του έκανε και μια ευχή ο Ειρηναίος, ο Επίσκοπος , να ζήσει λέει σαν τα Λευκά Όρη. Αυτό δεν ήταν ευχή μα κατάρα! Ειδικά τώρα που αλλάξανε τα πράματα. Αυτοί τα Λευκά Όρη θα τα βάψουνε πράσινα, με τις αερολυπάνσεις που έλεγε το Σκουλάκη ή δεν ξέρω πως αλλιώς. Αφού θέλουνε Πράσινη Ανάπτυξη, σκατά στα μούτρα τους. Θέ μου συχώρεσε μου!
Με έπιασαν και η «Οχιά», μαζί με την άλλη τη «Κολισαύρα» (γειτόνισσες, άσπονδες φίλες, με τα … χαϊδευτικά τους) και με πρήξανε. Πιο πολύ από τις μελιτζάνες.
Δεν ψηφίσανε την Αλέκα, γιατί τη βαρεθήκανε. Και τη λυπηθήκανε, έτσι όπως την είδανε βαμμένη και με τη κόκκινη καρδούλα στο λαιμό, σαν νάτανε τρελοκοτσιδού μπεμπούλα, το βράδυ του ντιμπέϊτ.
Ψηφίσανε το Γιωργάκη. Γιατί τους έταξε διπλάσια σύνταξη. Και θα δώσει μηνιάτικο σε όλους. Το άκουσαν από το Παπαδάκη, το ψεύτη, το πουλημένο, τη κομμένη κεφαλή!
Άκου Γιωργάκη! Ο κ…αμερικάνος!! Ο γιος της π…νας της αμερικάνας που τη κεράτωσε και τη παράτησε ο ξεφτιλισμένος, ο ξεκ……ρης ο άντρας της, με την άλλη τη καραπου….ρα τη βυζαρού.
Όλα θα μας τα πάρουνε.
Όλα θα μας τα κόψουνε.
ΌΛΑ.
Αλλά τέτοιοι που ήταν οι δικοί μας, καλά να πάθουν.
Οι άχρηστοι.
Οι κλέφτες.
Οι αλήτες…»
Σταμάτησε γιατί έτρεμε, είχε κοκκινίσει και ψιλό-ιδρώσει. Ήπιε λίγο νερό και κοίταξε τα κουνέλια της απέναντι που κυνηγιόντουσαν για να ζευγαρώσουν.
Πριν ξαναξεκινήσει, τέλειωσα το καφέ, την ευχαρίστησα και έφυγα.
Όλη την υπόλοιπη ημέρα, σκευόμουν και χαμογελούσα.
Ήμουν σίγουρος πια.
Η αντιπολίτευση, των σοβαρών επιχειρημάτων, είχε ξεκινήσει.
Από τη βάση.
Χωρίς να περιμένει το νέο αρχηγό….