Γεύση πικρή. Και στυφή.

Ήσουν και εσύ εκεί.

Στη πλατεία.

Φορούσες παντελόνι μπλού-μπέρι, φούτερ λά-κόστ, μπουφάν ναύ-τικά και παπούτσια αθλητικά, πέτσινα, λί-βάϊς. Με παιδιά, σύζυγο, πεθερικά και  γονείς. Όλοι βολεμένοι, γενεές 14, στο Δημόσιο.

Τα μεγάφωνα γύρω σου, φώναζαν για «Αντίσταση, Ανατροπή, Επανάσταση». Λέξεις που κάποτε στο άκουσμα τους, έβγαζες καντήλες. Χωνόσουν πιο βαθιά στο καναπέ σου. Γινόσουν ένα με τα πουπουλένια μαξιλάρια. Βολεμένος χαμαιλέοντας. Τώρα απλώς δεν τις άκουγες. Ή έκανες πως δεν άκουγες. Κουβέντιαζες. Έκανες κοζερί. Επιδεικνυόσουν. Για δήθεν αντίσταση.

Είχαμε συναντηθεί πολλές φορές στο παρελθόν. Μέσα σε γραφεία. Εσύ άρχοντας  και εγώ πληβείος. Με είχες και περίμενα. Επειδή έπαιζες πασιέντζα και ποδοσφαιράκι στον υπολογιστή σου. Ή έκανες δημόσιες σχέσεις με τα γκομενάκια και τα τεκνά του βιβλίου φατσών. Κουβέντιαζες με συναδέλφους σου. Μιλούσες στο τηλέφωνο για το πόσο ωραία πέρασες το προηγούμενο βράδυ σε κοινωνική συγκέντρωση του σιναφιού σου. Δεν σε έβρισκα στο γραφείο, μα σε συναντούσα στο δρόμο, να χαζεύεις στις βιτρίνες ή να τρως τυρόπιτα και να πίνεις καφέ στο ορθάδικο της γωνίας.  Μου ζητούσες κάθε φορά επιπλέον και διαφορετικά δικαιολογητικά. Ή με έστελνες βόλτα, χωρίς λόγο,  σε άλλες υπηρεσίες ή σε γραφεία συναδέλφων σου. Καταχώνιαζες ή έχανες τα χαρτιά που σου έφερνα. Ναι, αξιώθηκα να σε δω να κάνεις και πιστολάκι στα μαλλιά σου, καθώς έφτασες με καθυστέρηση 2 ωρών στη δουλειά σου και δεν είχες προλάβει να … ομορφύνεις!

Τώρα  ξεβολεύτηκες. Ή μάλλον σε ξεβόλεψαν. Γίνεσαι θύμα ενός χρεοκοπημένου πολιτικού συστήματος. Που εσύ διατηρούσες και δυνάμωνες, χρόνια με τη ψήφο σου. Με τις ανοχές σου. Χωρίς ενοχές. Λειτουργούσατε σαν συγκοινωνούντα δοχεία. Σήκωνες το τηλέφωνο και καλούσες.

-         Έλα Κώστα, Σιφαλιό, Ντορούλα, Χρήστο, Μανώλη, Άκη, Μάκη, Πάκη, Σάκη…..

Αυτά τελείωσαν. Και ζεις μέσα στο φόβο. Για το φόβο. Περιπλανιέσαι χαμένος μέσα στο αδιέξοδο  λαβύρινθο που χρόνια εσύ έχτιζες. Δεν ονειρεύεσαι ένα καλύτερο μέλλον. Δεν μπορείς πια. Κάθε μέρα που περνάει σε παραδίνει στην επόμενη, ακόμα πιο φοβισμένο. 

Άδικα  φοβάσαι.

 Θα τα καταφέρεις.

Σε αυτό το πηχτό  και ζοφερό βάλτο που ζούμε, πάντα τα κατάφερνες. Εις βάρος των συναδέλφων σου. Που ήταν συνεπείς. Εις βάρος των συνανθρώπων σου, που έμμεσα σε πλήρωναν. Και με το παραπάνω. Θέλοντας και μη….

Ξε-περασμένα μεγαλεία.

Αντρέα, μας είδες; 

Ήμασταν χιλιάδες.

Πολλές χιλιάδες.

Στη πλατεία της Δημοτικής Αγοράς.

Στη Τζανακάκη.

Στη πλατεία Κοτζάμπαση.

Όταν ξεχυθήκαμε στους δρόμους, 

φάνηκε το μεγαλείο της πορείας.

Η κεφαλή στη πλατεία της Πλάστιγγας.

Η Δημοκρατίας, 

τα Νέα Καταστήματα 

και η Σκαλίδη, 

γεμάτες από κόσμο.

Και η ουρά ,  στη πλατεία της Αγοράς!

Ακόμα.

Σαν το παλιό καλό καιρό Αντρέα.

Ο Γιωργάκης σου τα κατάφερε.

Σε πέρασε.

Κατέβασε περισσότερο κόσμο στους δρόμους από ότι εσύ…..

ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΙ ΕΛΕΥΘΕΡΗ Η ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ

Η Επιτροπή Αγώνα Ενάντια στο Ξεπούλημα των Αγίων Αποστόλων καλεί την τοπική κοινωνία των Χανίων και τους φορείς της να ενεργοποιηθούν για να παραμείνει δημόσια κι ελεύθερη η περιοχή των Αγίων Αποστόλων. Η συσπείρωση φορέων και πολιτών πέτυχε ως τώρα με 11.500 υπογραφές πολιτών να μην ξεπουληθεί η περιοχή και να μην τσιμεντοποιηθεί με τα σχέδια για Συνεδριακά Κέντρα και Ξενοδοχεία για 2.000 άτομα, πέτυχε να μην μπουν εισιτήρια στις ακτές. Τώρα, πρέπει να υπερασπίσουμε την περιοχή από ιδιώτες διεκδικητές.

                Θεωρούμε ότι η πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας που έδωσε σε ιδιώτες διεκδικητές τη δημόσια έκταση του Καρτερού στο Ηράκλειο, η οποία είχε απαλλοτριωθεί το 1971 για «τουριστική αξιοποίηση», δεν αποτελεί πρόκριμα για το τι θα γίνει με τη δημόσια έκταση των Αγίων Αποστόλων, τμήμα της οποίας διεκδικείται δικαστικά από ιδιώτες που ζητάνε την άρση της απαλλοτρίωσης έκτασης που έγινε το 1965.

                Κι αυτό γιατί δεν πρόκειται για δήμευση περιουσίας αλλά για απαλλοτρίωση, δηλαδή δόθηκαν χρήματα για την απόκτησή της, αλλά και γιατί η δημόσια έκταση των Αγίων Αποστόλων έχει αναπτυχθεί τουριστικά και συμβάλλει στην τουριστική οικονομία από τότε μέχρι σήμερα.

                Η δημόσια έκταση των Αγίων Αποστόλων, όπως αποδεικνύεται κι από πλήθος φωτογραφιών που διαθέτει στο αρχείο της η Επιτροπή Αγώνα, αποτελούσε ξερότοπο τη δεκαετία του ’30, όταν πάρθηκε η απόφαση για να φτιαχτούν εκεί παιδικές κατασκηνώσεις, οι Παιδικές Εξοχές, όπως θυμούνται οι παλιότεροι. Η σημερινή της μορφή δόθηκε με εκτεταμένες δενδροφυτεύσεις που έκαναν από τότε έως σήμερα σχολεία, οι πρόσκοποι, ο στρατός, η Κοινότητα Δαράτσου κι ο Δήμος Νέας Κυδωνίας, η Επιτροπή Αγώνα και οικολογικές οργανώσεις και φορείς. Σήμερα, το μεγαλύτερο μέρος της δημόσιας έκτασης έχει κηρυχθεί δασικό, και μαζί με τις 4 παραλίες του αποτελεί πόλο έλξης για ντόπιους κι επισκέπτες (τουρίστες). Η ύπαρξη του ελεύθερου αυτού χώρου πρασίνου αποτελεί συγκριτικό πλεονέκτημα για τις τουριστικές επιχειρήσεις που έχουν αναπτυχθεί όλα αυτά τα χρόνια στη γύρω περιοχή αλλά και για τα Χανιά, καθώς είναι προσβάσιμη με πυκνότατη γραμμή αστικού λεωφορείου, το οποίο χρησιμοποιούν καθημερινά εκατοντάδες Χανιώτες και επισκέπτες για να πάνε για κολύμπι στις 4 αυτές παραλίες.

                Σημειώνουμε επιπλέον ότι οι 4 παραλίες των Αγίων Αποστόλων και της Χρυσής Ακτής βραβεύονται εδώ και χρόνια με γαλάζιες σημαίες, καθώς αποτελούν οργανωμένες παραλίες, με ντουζιέρες, τουαλέτες και ομπρέλες οι οποίες δεν καταλαμβάνουν το σύνολο της παραλίας όπως γίνεται, δυστυχώς, σε όλες τις υπόλοιπες τουριστικές παραλίες του βόρειου άξονα. Όλα αυτά τα χρόνια που οι παραλίες αυτές είναι υπό δημοτική διαχείριση, έχουν δημιουργηθεί υποδομές, έχει φροντιστεί η καθαριότητα (αν και μένουν πολλά να γίνουν, όπως π.χ. οργανωμένο πρόγραμμα ανακύκλωσης), έχει υπάρξει μια στοιχειώδης τάξη με τις καντίνες (που παλιότερα καταλάμβαναν τεράστιες εκτάσεις). Όλα αυτά συμβάλλουν στο «τουριστικό προϊόν», όπως θα έλεγαν και οι ασχολούμενοι με τον τουρισμό, αποτελούν συγκριτικό πλεονέκτημα. Μια επίσκεψη στην περιοχή, ιδίως το καλοκαίρι, αρκεί για να δει κανείς αν έχει «αξιοποιηθεί τουριστικά» η περιοχή ή όχι. Τουριστική αξιοποίηση όμως δεν είναι μόνο τα γιγάντια ξενοδοχεία και τα τσιμέντα, είναι και οι πράσινοι και ελεύθεροι χώροι και οι δωρεάν παραλίες που προσφέρουμε στους τουρίστες μας και στους ντόπιους. Αυτή είναι μια άλλου τύπου τουριστική αξιοποίηση που δεν πετάει τους ντόπιους έξω, που δεν καταστρέφει την «τουριστικά αναπτυγμένη» περιοχή, δεν την τσιμεντοποιεί καταστρέφοντας το περιβάλλον κι αφήνοντας τουριστικά ρημαγμένα κουφάρια μετά από λίγα χρόνια (όπως π.χ. σε αρκετές ακτές της Ισπανίας).

                Για να υπερασπιστούμε αποτελεσματικά τη δημόσια κι ελεύθερη έκταση των Αγίων Αποστόλων, δεν αρκεί να αφήσουμε μόνο το Δήμο Χανίων και την Ελληνικά Τουριστικά Ακίνητα απέναντι στους ιδιώτες διεκδικητές. Απέναντί τους θα πρέπει να ορθωθεί ένα τείχος πολιτών και φορέων της πόλης που υπερασπίζονται το δημόσιο συμφέρον, το δημόσιο και ελεύθερο για όλους χαρακτήρα της περιοχής, το οξυγόνο που έχει ανάγκη η πόλη για να αναπνέει, τις ελεύθερες παραλίες που χρειαζόμαστε τώρα περισσότερο από ποτέ. Η Επιτροπή Αγώνα ξεκινάει εκστρατεία ενημέρωσης και συγκέντρωσης χρημάτων για να υπάρξει παρέμβαση των φορέων και πολιτών υπέρ του δημόσιου κι ελεύθερου χαρακτήρα της περιοχής στη δίκη που θα γίνει στο Συμβούλιο Επικρατείας στις 7 Νοεμβρίου.

                Κι αυτή η παρέμβαση είναι ένα νέο ξεκίνημα για μεγαλύτερη φροντίδα κι αποτελεσματικότερη υπεράσπιση της δημόσιας έκτασης των Αγίων Αποστόλων, που κινδυνεύει περισσότερο τώρα, μέσα στην αναμπουμπούλα της κρίσης, των μνημονίων και των ιδιωτικοποιήσεων.

Η ευτυχία, στα χρόνια της χολέρας.

Όταν ξυπνώ το πρωί, λίγο πριν χτυπήσει το ξυπνητήρι, για να χουζουρέψω, κάτω από τα σκεπάσματα.

Όταν πίνω τον πρωινό καφέ, λίγο πριν χαράξει.

Μες στην απόλυτη ανθρώπινη ησυχία.

Απολαμβάνοντας το παιχνίδι των πρώτων ακτίνων του ήλιου με τα φθινοπωρινά σύννεφα. Και το κελάηδισμα των αγουροξυπνημένων πουλιών.

Όταν πηγαίνω στο χωράφι, που με υποδέχεται ένα ουράνιο τόξο. 

Ας είναι όλα βρεγμένα από τη βροχή.

Όταν παραδίδοντας, τη πρώτη παραγγελία της ημέρας,  ακούω να μου λένε «αυτό είναι το καλό πράγμα, τρία Α».

Ας κάνω μία εβδομάδα να πληρωθώ. Ξεχνώ ότι έχω ελάχιστα Ευρώ, να περάσω μέχρι τότε. Τα οποία δεν θα φτάσουν, ούτε για προκαταβολή, αν κρυολογήσω, επειδή είμαι βρεγμένος από τη μέση και κάτω.....

Βρέχει. Καρπαζιές.

Για να δούμε. 

 

(από τη χθεσινή "Ελευθεροτυπία")

 

Αυτή την εβδομάδα.

Ποιος θα φάει.

Τις πιο πολλές.

Καλή να είναι.

Για όλους……

Να είναι καλά τα παιδιά και να έχουν ένα λαμπρό μέλλον!

Σήμερα, είχα επισκέψεις. Ήρθαν οι μαθητές του ΕΠΑΛ Χανίων που προορίζονται να σπουδάσουν γεωπόνοι. Ήταν αρκετά τα παιδιά, παρόλα αυτά, στη πλειονότητα τους με άκουσαν με προσοχή. Τα υποδέχτηκα, φορώντας τη ... κουστουμιά  της δουλειάς. Επίτηδες και για προφανείς λόγους.  Τους μίλησα για τις αρχές της βιολογικής γεωργίας,  τη γονιμότητα του εδάφους, την αντιμετώπιση κάποιων ασθενειών και βλαβερών εντόμων, τη παραγωγή σπόρων, τη πιστοποίηση, τους ελέγχους και την εμπορία των βιολογικών προϊόντων. Όχι δεν τους ζάλισα,  τους πιτσιρικάδες. Οι ερωτήσεις που  έκαναν και το ενδιαφέρον που έδειξαν, για μιάμιση ώρα, ήταν αυτά που με καθοδήγησαν για το τι θα τους πω. Είχαν όρεξη για να με βοηθήσουν σε κάποιες αγροτικές εργασίες. Δεν θέλησα, γιατί τόσα παιδιά, πώς να τα ελέγξεις αν αυτό που θα τους πεις να κάνουν, θα το κάνουν σωστά. Εκτός αυτού, με τις πρόσφατες βροχές το χώμα ήταν λάσπη. Όπου πατούσαν, αν υπήρχε φυτό, θα εξαφανιζόταν και το χώμα θα γινόταν τσιμέντο. Πιστεύω, ότι κάτι καλό θα τους έμεινε, πέρα από το καθαρό αέρα που ανάπνευσαν. Και σε μένα έκανε καλό αυτή η επίσκεψη. Το πρωί, είχα ακόμα τζοχάδες από τα χθεσινά. Μετά το τέλος της επίσκεψης είχα αλαφρώσει εντελώς. Ηρεμότατος. Αλλά με μια περίσσια λαχτάρα. Να κάνω ένα τσιγάρο Είχα να καπνίσω ώρες…..

Υ.Γ: Ευχαριστώ την Έρση. Ξέρει εκείνη!

Ντρέπομαι……

Σήμερα έγινε η προγραμματισμένη από καιρό, εθελοντική αιμοδοσία, των μελών και των φίλων του Συνεταιρισμού Παραγωγών Καταναλωτών Οικολογικών Προϊόντων «γαία», σε συνεργασία με το Σύλλογο Εθελοντών Αιμοδοτών «Άγιος Ιωάννης».

Οι προετοιμασίες ήταν πολλές. Και από τις δυο μεριές. Αφίσες. Ανακοινώσεις που μοιράστηκαν χέρι-χέρι, που δημοσιεύθηκαν στο τοπικό τύπο. Προσωπικές επαφές. Τηλεφωνήματα. Αποστολή δεκάδων ατομικών ή ομαδικών ηλεκτρονικών μηνυμάτων. Αναρτήσεις εδώ, εκεί και αλλού στο διαδίκτιο. Διαφήμιση στη «Νέα Τηλεόραση».

Επειδή.   

Εμείς, οι παραγωγοί και καταναλωτές, των βιολογικών προϊόντων, οικολόγοι ή μη, θεωρούμε εαυτούς, ως «κοινωνικά ευαισθητοποιημένους και αλληλέγγυους». Περίμενα, από ένα σύνολο περίπου 220 μελών και, δεν ξέρω και εγώ πόσων ακόμα, «φίλων» (πελατών), συμπεριλαμβανομένων των μελών του Εποπτικού - Διοικητικού Συμβουλίων και των εννέα εργαζομένων, ότι θα υπάρχει συμμετοχή.

Ήμουν αφελής.

Ήρθαν μόνο δέκα έξι άνθρωποι!!!!!!!!!!!!!!!!

Οι περισσότεροι ήταν μέλη του Συλλόγου των εθελοντών Αιμοδοτών.  Οι υπόλοιποι ήταν ένα μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου, ένα απλό μέλος, ένας πελάτης της «γαία» και 3-4  που το είδαν στο διαδίκτιο.

Πράξη Ανθρωπιάς;

Αλληλεγγύης;

Πολιτισμός;

Προσφορά ζωής;

Αυτά για τους άλλους.

Όχι για μας.

Τουλάχιστον στη πράξη.

Γιατί από θεωρίες;

Εκατομμύρια ώρες να κουβεντιάζουμε και να ανταλλάσσουμε απόψεις.
Και αν δεν συμφωνούμε, να πετάμε τις δικές μας απόψεις σαν πατσαβούρες στα μούτρα εκείνων που έχουν διαφορετικές.

Θα μου πει κάποιος, εντελώς κυνικά.

Που θα το πει.

Τι παραπονιέσαι; Έγινε  το σχετικό τζέρτζελο. Βγήκατε στις τηλεοράσεις. Σας είδε κόσμος. Έγραψαν για σας οι εφημερίδες. Διαφημιστήκατε αρκετά. Και τζάμπα.  Θα σας έρθουν πελάτες. Θα αυξήσετε τις πωλήσεις σας.

Και εγώ απαντώ ευθέως και χωρίς περιστολές και αναστολές.

Για αυτό είμαστε κακομοίρηδες.

Για αυτό είμαστε σε κρίση.

Κρίση Αξιών.

Δεν έχουμε ανθρωπιά. 
Κολοπαιδαράδες.

Γιατί αν είχαμε, θα ήμασταν αλλιώς.

Μπορεί όχι πλούσιοι, μα τουλάχιστον δεν θα ήμασταν σε αυτό το χάλι.

Έχω, λοιπόν,  άδικο που ντρέπομαι;