Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016

…..που να γυρίζεις.




Το παλιό εκείνο καιρό.



Τότε που η ζωή μας ήταν ασπρόμαυρη.

Παρασκευή, 2 Δεκεμβρίου 2016

Αμαρτωλός



Ω, αμαρτωλέ, πού θα τρέξεις να σωθείς;
Αμαρτωλέ, πού θα τρέξεις να σωθείς;
Πού θα τρέξεις να σωθείς;
Όλη εκείνη τη μέρα.

Λοιπόν τρέχω στο βράχο, σε παρακαλώ κρύψε με
Τρέχω στο βράχο, σε παρακαλώ κρύψε με
Τρέχω στο βράχο, σε παρακαλώ κρύψε με, Κύριε
Όλη εκείνη τη μέρα

Μα ο βράχος φώναξε, δεν μπορώ να σε κρύψω
Ο βράχος φώναξε, δεν μπορώ να σε κρύψω
Ο βράχος φώναξε, δεν θα σε κρύψω δικέ μου
Όλη εκείνη τη μέρα

Είπα, Βράχε, τι τρέχει με σένα βράχε;
Δεν βλέπεις ότι σε χρειάζομαι, βράχε;
Κύριε, Κύριε, Κύριε
Όλη εκείνη τη μέρα

Έτσι τρέχω στο ποτάμι, αιμορραγούσε
Τρέχω στη θάλασσα, αιμορραγούσε
Τρέχω στη θάλασσα, αιμορραγούσε
Όλη εκείνη τη μέρα

Έτσι τρέχω στο ποτάμι, έβραζε
Τρέχω στη θάλασσα, έβραζε
Τρέχω στη θάλασσα, έβραζε
Όλη εκείνη τη μέρα

Έτσι τρέχω στον Κύριο, σε παρακαλώ κρύψε με Κύριε
Δεν με βλέπεις που προσεύχομαι;
Δεν με βλέπεις εδώ κάτω που προσεύχομαι;

Μα ο Κύριος είπε, πήγαινε στο διάβολο
Ο Κύριος είπε, πήγαινε στο διάβολο
Είπε, πήγαινε στο διάβολο
Όλη εκείνη τη μέρα

Έτσι έτρεξα στο διάβολο, εκείνος περίμενε
Έτρεξα στο διάβολο, περίμενε
Έτρεξα στο διάβολο, περίμενε
Όλη εκείνη τη μέρα
Ούρλιαξα δύναμη
(Δύναμη στον Κύριο)

Δώσε
(Δύναμη στον Κύριο)

Ω ναι, ω ναι, ω ναι

Λοιπόν τρέχω στο ποτάμι, έβραζε
Τρέχω στη θάλασσα, έβραζε
Τρέχω στη θάλασσα, έβραζε
Όλη εκείνη τη μέρα

Έτσι έτρεξα στον Κύριο
Είπα, Κύριε κρύψε με, σε παρακαλώ κρύψε με
σε παρακαλώ βοήθα με
Όλη εκείνη τη μέρα

Είπε, παιδί μου, πού ήσουν
όταν θα έπρεπε να προσεύχεσαι;
Είπα, Κύριε, Κύριε, άκου με να προσεύχομαι
Κύριε, Κύριε, άκου με να προσεύχομαι
Κύριε, Κύριε, άκου με να προσεύχομαι
Όλη εκείνη τη μέρα

Αμαρτωλέ θα έπρεπε να προσεύχεσαι
Θα έπρεπε να προσεύχεσαι, αμαρτωλέ
Θα έπρεπε να προσεύχεσαι,
Όλη εκείνη τη μέρα

Ούρλιαξα δύναμη
(Δύναμη στον Κύριο)
Δύναμη
Πήγαινε
(Δύναμη στον Κύριο)
Δύναμη

Δύναμη, δύναμη, Κύριε
Δεν ήξερες
Δεν ξέρεις ότι σε χρειάζομαι Κύριε;
Δεν το ξέρεις ότι σε χρειάζομαι;
Δεν το ξέρεις ότι σε χρειάζομαι;
Δύναμη, δύναμη, δύναμη, Κύριε

Τρίτη, 22 Νοεμβρίου 2016

Μαυρίλα….



Η «Μαύρη Παρασκευή», 
η χαρά των πολυεθνικών,   
μας έλειπε, 
για να ολοκληρωθούμε 
ως σύγχρονοι … αθρώποι.   




Ας εκπολιτιστούμε, 
ζμπρώχνοντας, 
τσαλαπατώντας, 
ουρλιάζοντας, 
βρίζοντας, 
μαλλιοτραβιόντας.

 Γιούρια!!!!!!!


Κυριακή, 20 Νοεμβρίου 2016

Κουρέλια……



………Τα τελευταία χρόνια, και κυρίως μετά την είσοδο της ΧΑ στο κοινοβούλιο το 2012, βλέπουμε μια έξαρση της διάθεσης να δηλώσει κάποιος την ελληνική του εθνική ταυτότητα μέσα από τη χρήση της σημαίας, είτε με την ανάρτησή της σε ένα κοντάρι στα μπαλκόνια των πολυκατοικιών, είτε με τατουάζ στο μπράτσο. Και είναι βέβαια δικαίωμα του καθενός να το κάνει, αλλά η χρήση του συμβόλου με τέτοια συχνότητα, υποδηλώνει μια προσπάθεια περιχαράκωσης ενός συγκεκριμένου πολιτικού χώρου, του χώρου της ακροδεξιάς και των φασιστών. Η χάραξη ενός τατουάζ στο μπράτσο για παράδειγμα, οδηγεί στη διάκριση αυτών που το έχουν από αυτούς που δεν το έχουν. Με αυτόν τον τρόπο τα άτομα αναγνωρίζονται άμεσα μεταξύ τους, ενώ λειτουργεί και σαν προπαγάνδα εκφοβισμού των υπολοίπων, που εκ των πραγμάτων μπαίνουν σε μια κατηγορία «αντεθνικών στοιχείων».

Και εδώ μπορούμε να αναρωτηθούμε αν η χρήση της σημαίας, σαν σύμβολο ενότητας του έθνους, εξυπηρετείται από τη χρήση που της γίνεται από την ακροδεξιά. Στην πραγματικότητα η σημαία χρησιμοποιείται από την ακροδεξιά σαν τη ρομφαία, σαν ένα λάβαρο ενάντια στους αλλοπίστους, αυτόκλητος τιμωρός με φωτιά και τσεκούρι αυτών που δεν πιστεύουν στις ίδιες αξίες με τους «υπερασπιστές» της, ενάντια στους αλλόφυλους και στους αλλόθρησκους. Η σημαία χρησιμοποιείται από την ακροδεξιά για να διχάσει, να συντρίψει με το κοντάρι της τους αλλότριους και να ενώσει τους μισαλλόδοξους. Χρησιμοποιείται ως το λάβαρο της λευτεριάς, όχι από τα οικονομικά και ταξικά δεσμά, αλλά από τις επιβουλές των αλλόθρησκων, των διαφορετικών, αυτών που απειλούν την κατεστημένη τάξη, και αυτοί που τη χρησιμοποιούν με αυτό τον τρόπο σύμφωνα με αυτά που πιστεύουν, είναι αυτοί που αποτελούν την καρδιά και την ψυχή του έθνους, αυτοί που πρέπει πάση θυσία να επιβληθούν πάνω στους υπολοίπους για την επιβίωση της φυλής.

Μια τέτοια χρήση της σημαίας, με όλα αυτά τα μηνύματα, αποτελεί κατάφωρη προσβολή της. Αν η σημαία αποτελεί το πρωταρχικό και ύψιστο σύμβολο των Ελλήνων, η ταύτισή της με το μίσος, τη μισαλλοδοξία και το διχασμό, τη μετατρέπει σε σύμβολο πολέμου εναντίον του εσωτερικού εχθρού. Με αυτόν τον τρόπο δε μιλάμε για εθνική ενότητα, αλλά για επιβολή με τη βία μιας ομάδας και μιας πολιτικής και ιδεολογικής αντίληψης επάνω σε μια άλλη. Με αυτόν τον τρόπο η δημοκρατία αμφισβητείται και τα ανθρώπινα δικαιώματα καταπατώνται. Εξάλλου σύμφωνα με την ακροδεξιά αντίληψη, τα ανθρώπινα δικαιώματα ισχύουν μέχρι το σημείο που δεν καταπατώνται τα εθνικά συμφέροντα……….
Αντώνης Σιγάλας.




Εδώ που φτάσαμε  η Ελληνική σημαία κατάντησε να είναι ένα κομμάτι κουρελιασμένο πανί. Ραμμένο στη Κίνα. Τι κι αν το καίει ένας αναρχικός. Τι και αν το κρατά ένας φασίστας…..