Σάββατο, 31 Μαρτίου 2018

Αυτό και αν ήταν θαύμα!





Ήταν ένα ανοιξιάτικο σούρουπο.  Μία ηρεμία επικρατούσε παντού. Μόνο στα ιερά της θεάς Δήμητρας, οι τελετές προσφορών συνεχίζονταν χωρίς σταματημό. Ξαφνικά ακούστηκε ένα λαχάνιασμα τρόμου. Προερχόταν από την Περιγούνη. Την κόρη του ληστή Σίνη. Την κυνηγούσε ο Θησέας. Ήθελε να κάνει έρωτα μαζί της. Εκείνη όμως αρνιόταν πεισματικά. Λίγο πριν την πιάσει, απελπισμένη ζήτησε από τους θεούς, να της φανερώσουν ένα κατάλληλο μέρος για να κρυφτεί. Ως από μηχανής … θεούς, το φόρεμα της σκάλωσε σε ένα αγκαθωτό θάμνο. Αμέσως η κοπέλα μετατράπηκε σε ένα φρέσκο και τρυφερό βλαστάρι αυτού του θάμνου. Που δεν ήταν άλλος από το άγριο σπαράγγι.

Σάββατο, 24 Μαρτίου 2018

Γιατί καλέ γειτόνισσα.



Κυκλοφορεί και με κατηγορεί.
Σκορπώντας ταυτόχρονα και απλόχερα,  κατάρες. 

Για την υγεία μου.
 Η οποία πέρασε, το τελευταίο διάστημα, από τρία μαζεμένα  χειρουργεία.
Παρόλα αυτά  επιβίωσα.
 Για άλλη μια φορά και  επιστρέφω τις κατάρες .
Όχι όμως σαν κατάρες.
Μα ευχές.  
Για υγεία.
Και μακροημέρευση.
Σε εκείνην και στην οικογένεια της.

Πέμπτη, 22 Μαρτίου 2018

Χαμσίνι….




Είναι ο άνεμος από την έρημο.


 Η σκόνη που μεταφέρει, μουδιάζει τις αισθήσεις.

Η όραση θολώνει.

Η ακοή εξασθενίζει.


Η γεύση σκονίζεται.

Τα πάντα εκμηδενίζονται στο κίτρινο πέπλο της άμμου.


 Το ένστικτο αφυπνίζεται.

 Δεν κινείσαι.


 Περιμένεις.

 Θα περάσει.


 Η αναμονή είναι η σοφία για την επιβίωση...
(Χαμσίνι: Ο άνεμος της ερήμου. Καίτη Θηραίου)

Σάββατο, 3 Μαρτίου 2018

Ήσυχα, όμορφα και απλά.



Έχετε γεια.
Και καλή αντάμωση.


 Σα ‘δω.
 Σα ‘κει.
 Σα παραπέρα….