Ω, το κακορίζικο!

Floros ή Linaritis.
Etimothanatus.
Δυστυχώς.
Από τι δεν γνωρίζω.

Προσέξτε τη γαλήνη στα μάτια του….

Εδώ γελάμε….

Η συνταγή εξόδου από την κρίση...

Απ. Βακάκης

(Ο κ. Απόστολος Βακάκης είναι πρόεδρος και διευθύνων σύµβουλος του οµίλου JUMBO.

Από το "ΒΗΜΑ του Σ/Κ")

Η βασική αρχή είναι απλή και πολύ παλιά. Όπως ακριβώς το είπε ο Kennedy, ήρθε η ώρα να σκεφτούµε όχι τι µπορεί να κάνει η πατρίδα για µας αλλά τι µπορούµε εµείς να κάνουµε για την πατρίδα. Ποιοι είµαστε εµείς; Το ∆ικαστικό Σώµα, οι υπουργοί, η ∆ηµόσια ∆ιοίκηση, οι επιχειρηµατίες, οι πολίτες και καταναλωτές… Υπάρχουν απλές και πρακτικές λύσεις µηδαµινού κόστους και τεράστιας κοινωνικής εµβέλειας αλλά απαιτείται σύµπραξη όλων των κοινωνικών οµάδων µε στόχο την ταχύτερη δυνατή επανεκκίνηση της Ανάπτυξης.

1. Δικαστές: Είναι υποχρεωτικό πλέον να θεσπιστεί – και να ενεργοποιηθεί άµεσα – ένα εξειδικευµένο τµήµα του Συµβουλίου της Επικρατείας στελεχωµένο µε ικανούς, ταχύτατους και «ιδεολογικά συµβατούς» µε την Ανάπτυξη δικαστές, το οποίο θα προωθεί και θα προστατεύει τις αναπτυξιακές πρωτοβουλίες. Ο χρόνος εκδίκασης των υποθέσεων στις οποίες παρεµβαίνουν άτοµα και φορείς µε µοναδικό στόχο την αποτροπή των επενδυτικών πρωτοβουλιών δεν πρέπει να είναι µεγαλύτερος από µερικές εβδοµάδες.

2. Υπουργοί – Δηµόσια Διοίκηση. Όλοι οι υπουργοί της εκάστοτε κυβέρνησης, στους τοµείς ευθύνης που η Ελλάδα διαθέτει συγκριτικό πλεονέκτηµα (π.χ. Ναυτιλία, Τουρισµός, Ενέργεια, σύγχρονες καλλιέργειες κ.λπ.) έχουν ύψιστη υποχρέωση όχι µόνον να επιταχύνουν την ενίσχυση του συγκριτικού πλεονεκτήµατος αλλά και να φτάσουν στα όρια του αθέµιτου ανταγωνισµού σε σχέση τις οµοειδείς δραστηριότητες άλλων κρατών.

Παράδειγµα: Αν στις Μαλδίβες έχει δοθεί άδεια να χτίζονται καλύβες µέσα στη θάλασσα και να πωλούνται ακριβότερα από τις παραλιακές, εµείς εδώ στην Ελλάδα οφείλουµε να τους ξεπεράσουµε. Να προχωρήσουµε σε άµεση και ολική χρήση του φυσικού µας περιβάλλοντος (θάλασσα, βράχοι, παραλίες) ώστε να κλέψουµε τους πελάτες που επενδύουν και επισκέπτονται τις Μαλδίβες.

3. Επιχειρηµατίες. Χωρίς δεύτερη σκέψη οι έλληνες επιχειρηµατίες οφείλουν να διατηρήσουν τα λεφτά των επιχειρήσεών τους (αλλά και ένα σηµαντικό ποσοστό από τις ατοµικές αποταµιεύσεις τους) εντός της χώρας. Είναι προφανές ότι θα περιορίσουν την ασφάλεια των πλεοναζόντων κεφαλαίων τους αλλά αυτή θα είναι µια έµπρακτη και ουσιαστική συµβολή τους στη σωτηρία της πατρίδας. Οι πλούσιοι Ελληνες, αν θέλουν να βοηθήσουν την Πατρίδα και έµµεσα τον εαυτό τους, δεν πρέπει να τροµάξουν αλλά να ξοδέψουν στην κρίση. Επιστρέφοντας ένα µέρος του πλούτου στη χώρα που τους βοήθησε να αποκτήσουν τον πλούτο…

4. Εργαζόµενοι πολίτες. Η µείωση των αποδοχών πρέπει αµέσως να υποκατασταθεί µε αύξηση παραγωγικότητας. Έτσι η µείωση του µοναδιαίου κόστους εργασίας θα επέλθει έµµεσα χωρίς επιδείνωση του βιοτικού επιπέδου. Για τους δηµοσίους υπαλλήλους είναι απαραίτητο να υπάρχει διαχωρισµός ανάµεσα στους κρατικούς υπαλλήλους (που είναι απαραίτητοι για τη λειτουργία του Κράτους) και στους υπολοίπους που σήµερα θεωρούνται κρατικοί υπάλληλοι αλλά µπορούν κάλλιστα να επιστρέψουν στον ιδιωτικό τοµέα (π.χ. ηθοποιοί, µουσικοί, δηµοσιογράφοι κ.λπ.). Με τον τρόπο αυτόν σε χρονο-ορίζοντα 5ετίας θα επιτευχθεί ο στόχος της µείωσης των δηµοσίων υπαλλήλων κατά 200.000… Όλα τα ανωτέρω και ακόµη µία νέα πρωτοβουλία κάθε µέρα πάντα µε µηδενικό χρηµατικό κόστος εφαρµογής, θα σηµατοδοτήσουν µια δηµιουργική αλλαγή τάσης. Στην Ελλάδα σήµερα λείπει η προδιάθεση για πρακτικές χωρίς χρηµατικό κόστος λύσεις, επιλογές που δηµιουργούν τάση και ρεύµα αλλαγής κόντρα στα γεγονότα που µας οδηγούν σε πλήρες αδιέξοδο. Ή θα εκπλήξουµε ή θα καταλήξουµε.

Γελάσατε;
Σκουπίστε τώρα τα δάκρυα, και χαρίστε του ένα «λιλί».
Δεν έχει ανάγκη από όποιο και όποιο «λιλί».
Από αυτά  έχει όσα θέλει.
Μιας και τα έχει «πάμφθηνα», στα μαγαζιά του.
Πάρτε του ένα, από το σεξομάγαζο της γειτονιάς σας.
Προτιμήστε ένα μεγάλο.
Χορταστικό…..

Απού βιάζεται … μαδάει!

Σήμερα τη πρόσεξα.

Δεν γινόταν αλλιώς.

Ξαφνιάστηκα που την είδα έτσι.

Με τα πρώτα της λουλούδια ανθισμένα.

Και τα υπόλοιπα έτοιμα.
 Πρησμένα.

Τι την περιμένει όμως ;

Ειδικά από αύριο;

Και μετά σου λένε φταίει πάντα ο θύτης.

Που πας κερά μου στολισμένη με τέτοιο καιρό;

Χειμερινές "επαύλεις".

Όταν ζουν στα ανοιχτά χωράφια, όπου δεν υπάρχουν αποθήκες, στάβλοι, κοτέτσια  και άλλα κτίσματα, συνήθως φωλιάζουν στις κουφάλες ή τις ρίζες των δέντρων, στους δέτες και στα χαντάκια. Χειμώνα – καλοκαίρι.

Όποιες χρονιές, καλή ώρα φέτος, που ο χειμώνας έχει πολλές βροχές, γίνονται και … εναερίτες. Ανεβαίνουν πάνω στα δέντρα και χτίζουν εκεί τις φωλιές τους.

Οι αρουραίοι, προτιμούν τις παλιές φωλιές των κοτσυφιών. Λόγω της λάσπης που έχει χρησιμοποιηθεί για το κτίσιμο της από τα κοτσύφια, είναι πιο στέρεες. Μαδούν φύλλα, εν προκειμένω ελιάς και ντύνουν τη πρώην κοτσυφοφωλιά, με αυτά, σχηματίζοντας φυλλένιες μπάλες. Ενίοτε, κανονικής μπάλας ποδοσφαίρου, σε μέγεθος.

Τα ποντίκια, που είναι πιο μικρόσωμα, δεν χρησιμοποιούν τις φωλιές των κοτσυφιών.  Μαδούν και αυτά τα φύλλα και φτιάχνουν μικρότερες φωλιές και πιο περίτεχνες. Στερεωμένες καλά, ανάμεσα στα ξερόκλαδα των δέντρων.

Σιγά…..

Η γενιά των 700  Ευρώ θεωρήθηκε αδικημένη.

Για τα 700 Ευρώ.

Τελικά ήταν χρυσή γενιά.  

Εν αγνοία της.

Τώρα ανακατώνουν όλες τις γενιές.

Τις κάνουν ίσια και όμοια.

Τις βάζουν όλες στη κρεατομηχανή.

Για να βγάλουν «φτηνού εργατικού κόστους» χέρια.

Κατόπιν θα έρθουν οι πολυεθνικές.

Να επενδύσουν.

Αναπτυξιακά. 

Για μας;

Ήταν βέβαιη.

Η Δεσποινίς Πελαγία.

Του Γιάννη Ξανθούλη.

"Πως με τα χρόνια παύουμε να ανήκουμε  στα ονόματα μας και καταντάμε αριθμοί.

Ξεκινάμε με μια ημερομηνία και καταλήγουμε να είμαστε αριθμοί γεωγραφικής και στατιστικής λογικής….."

Ας κάνουμε τη κάθε ημέρα γιορτή.

Επιτέλους, είναι καιρός πια.

Μαζί με τις γιορτές να τελειώσει και αυτή.

Η αναγουλιαστική καραμέλα της «θετικής ενέργειας, της κοινωνικής αλληλεγγύης και προσφοράς».

 Του τηλεοπτικού νέο-ιδρυματισμού φιλευσπλαχνίας.

 

Που δεν έχει καμία σχέση, με την ανάγκη μας, να ξαναβρούμε την ανθρωπιά, τις σωστές κοινωνικές αξίες και τον αλληλοσεβασμό μας.

Ας ανοίξουμε τις καρδιές μας.

Χρησιμοποιώντας  τη δύναμη της ανθρωπιάς.

Την αγάπη που απορρέει από αυτήν.

Ας χαρίσουμε, δώρα που η αξία τους μετριέται σε έντονα συναισθήματα.

Για να στολίσουμε τις ζωές μας με τεράστια , όμορφα, πλούσια χαμόγελα.