Γεμίσαμε κουτσουλιές πια….

Ας σοβαρευτούμε λίγο επιτέλους.

Το θέατρο.

Η Ιοκάστη.

 Που προσπαθεί.

Να μιμηθεί.

Την Αντιγόνη. 

Τραγωδία σκέτη...

Ποιο τζακ-ποτ στο τζόκερ και το λαϊκό λαχείο!

Ήθελα και να κάτεχα.

Αν αυτός ο Αντιδημαρχάρας.

Ο γνωστός.

Που θέλει να γίνει.

 Δήμαρχος.

Ο καλλίτερος Δήμαρχος.

Των Χανίων και των περιχώρων.

Όλων των εποχών.

Όταν κυκλοφορεί.

Και βεσποφορεί.

Ακράνωτος.

Παραβιάζοντας κάθε κανόνα του Κ.Ο.Κ.

Τον βάλει άθελα του κάποιος οδηγός.

Κάτω από το αυτοκίνητο του.

Ο Τάσος.

Συγνώμη ο κ. Δήμαρχος.

Θα ζητήσει.

Ή.

Θα δώσει.

Αποζημίωση.

Από τον "τυχερό" συμπολίτη μας;

Σε αυτή τη πόλη…

Μια μάνα.

Μωρομάνα.

Περίμενε  στα φανάρια.

Της Νεάρχου.

Να περάσει κάθετα την  Ηγ. Γαβριήλ.

Για να πάει απέναντι.

Κρατούσε στα χέρια της.

Στην αγκαλιά της.

Από τη μια μεριά.

Ένα φασκιωμένο.

Με μια κουβέρτα μωρό.

Και από την άλλη ένα δίχρονο.

Το φανάρι έδειχνε  πράσινο για τους πεζούς.

Μα κανείς.

Από τους οδηγούς που έστριβαν από τη Νεάρχου, δεξιά.

Για να ανέβουν την Ηγουμ. Γαβριήλ.

Παρόλο που τους αναβόσβηνε το πορτοκαλί.

Δεν σταματούσε.

Μετά από 7-8 αυτοκίνητα.

Σταμάτησε κάποιος.

Ένας «μαλάκας».

Έτσι τον είπαν.

Οι βιαστικοί από πίσω.

Παίζοντας τις κόρνες τους….

Άκου τώρα κάτι ερωτήσεις….

Οι του ΣΥΡΙΖΑ Χανίων.

Αναμαζώχτηκαν. 

Απόψε.

Εκεί στη Νεάρχου.

Στην αυλή των γραφείων τους.

Αυτοί και αυτοί.

Και κούκος.

Με τη λύρα του.

Όλοι μαζί 100 ήταν δεν ήταν.

Με φαγητό και κρασί.

Για να γιορτάσουν.

Τι;

Τη νίκη τους;

Ποια νίκη τους;

Σε ποια μάχη;

Σε ποιο πόλεμο;

Και ο αντίπαλος;

Αν απόθανε.

Πριν από εμάς;

Μας ρώτησε;

Γιατί να μας κλέψει τη δόξα του ήρωα;

… Ανάσα βαθειά.

Πριν το αγλάϊσμα…………..

Μπορούμε;