Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017

Είναι ήρωες.



Πριν από 4 χρόνια, διαβάζοντας την τοπική επικαιρότητα κόλλησα  (κάντε κλικ εδώ)  στην έγκριση δημιουργίας ενός πρωτοποριακού  ιδιωτικού «κέντρου θεραπείας»  του καρκίνου, από το Περιφερειακό Συμβούλιο Κρήτης. Κάπου στη Κρήτη, με σκοπό μεταξύ άλλων την προώθηση του «Ιατρικού Τουρισμού». Το ένστικτο; Πολύ πιθανόν.



Οκτώ μήνες κράτησε η μάχη που έδωσα.  Στο Γενικό Νοσοκομείο Χανίων. Δεν μου έλειψε κανένα φάρμακο. Οι θεραπείες μου έγιναν όταν έπρεπε.  Όπως έπρεπε.  Οι νοσοκόμες και οι νοσοκόμοι,   παρά  τις ελλείψεις σε προσωπικό, άψογοι. Πάντα με το χαμόγελο,  πλάι στον  νοσούντα συνάνθρωπο τους.  Για ότι και αν χρειάστηκε.  Πολύτιμοι αρωγοί , στην τιτάνια προσπάθεια που κάνουν, για να εξυπηρετήσουν αποτελεσματικά, τα αυξημένα περιστατικά,  3 εξαίρετοι επιστήμονες.    Από το Ογκολογικό οι κυρίες Μπομπολάκη  Ηλιάδα και Σφακιωτάκη Γεωργία. Και από το Ουρολογικό ο κύριος Σάββας Καζούλης.

Ξέρω. Ότι και αν πω, ότι και αν γράψω, για αυτούς τους ανθρώπους, είναι πάρα πολύ λίγο. Γιατί τους χρωστώ  τη ζωή μου. Όπως την χρωστούν  και χιλιάδες άλλοι Χανιώτες.  Ένα ταπεινό "ευχαριστώ" μόνο.

Δεν υπάρχουν σχόλια: