ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ…..

….και από εμάς τους 790.
Θα μπορούσε να ήμασταν περισσότεροι.
Σίγουρα.

Αλλά...
....Όπως πάντα στα μέρη μας επιπλέουν τα…φελά.

Αυτό είναι μια άλλη ιστορία.
«Άκυρη» και «σκισμένη»……

Για ένα μπου-κάλι κρα-θ-ί.

(Η φωτογραφία είναι από το σημερινό "Ε", της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας)

Ήρθε στο θπί-τι όταν έλειπα. Ήταν η μητέρα μου εκεί. Τη καλημέριθε και συθτή-θηκε.

-Γεια σας. Είμαι ο τάδε, είμαι υποψήφιος με το συνδυασμό του δείνα. Σας έφερα ψηφοδέλτια και ένα μπουκάλι κρασί. Να το πιείτε στην υγειά μου.
Η μάνα μου, 82 χρονών γυναίκα, ωθ γνήθια Αποκορωνιότιθα δεν του χαρίθτηκε.
- Εγώ κύριε δεν ψηφίζω και κρασί δεν πίνω. Να το πάρετε και να το δώσετε αλλού.
Θαν να μην την άκουθε, ακού-μπηθε πάνω στο τρ-απέδι της αυλήθ, ένα άθπ-ρο φάκελο και ένα μπου-κάλι του μιθού λίτρου, κραθί κόκκινο.
Φεύγονταθ τηθ είπε:
- Δεν πειράζει. Δώστα στα κοπέλια σου γιαγιά.

Πήγε και δίπλα, στη γειτόνιθα. Θε αυτήν άφηθε εκτόθ από το φάκελο και ένα θφα-γμένο κουνέλι. Έτοιμο για πθή-θιμο! Η γειτόνιθα θυγκι-νήθηκε πολύ. Πριν από λίγα βράδια, ένα κοπάδι αδέθποτοι θκύλοι, τηθ είχαν κθεκάνει τα κουνέλια τηθ. "Τι καλός άνθρωπος", έλεγε και κθανάλεγε θτη μάνα μου. "Εγώ θα τον ψηφίσω".
Το μεθημέρι που πήγα θπίτι, είδα τα … ρεγάλα του. Ήταν ακόμα εκεί που τα είχε αφήθει.
- Ένας στούμπος υποψήφιος, είπε και το όνομα του, μα δε το θυμούμαι, τάφερε για να τον ψηφίσουμε, μου είπε η μητέρα μου από μόνη τηθ, πριν προλάβω να τη ρωτήθω.

Θήμερα το πρωί, άνοικ-θα το φάκελο. Είχε 5 πθη-φοδέλτια θταυ-ρωμένα. Υπήρχαν θταυ-ροί, όχι μόνο θτο όνομα του κουβαρντά υποπθήφιου, μα και θε ονόματα άλλων υποπθηφίων. Έναθ και έναθ διαλεχτοί όλοι τουθ. Χρόνια θτο αυτοδιοικητικό κουρμπέτι. Βολεμένοι και χορτάτοι μέχρι τα μπούνια. Και με τα αυθαιρε-τούλια τουθ νομιμο-ποιημένα….

Έτθι από περιέργεια δοκίμαθα και το κραθί. Το άτιμο, ήταν πολύ καλό. Ρωμέϊκο. Γλυκόπιοτο. Μα ύπουλο. Μου έκανε ένα κεφάλι καδάνι. Άδειο καδάνι. Κόλαθη. Χωρίθ προβληματιδμούθ. Με τιθ αποφάσειθ ευθύνηθ εκθανεμιδμένεθ.
Από ένα θημείο και μετά δεν θυμάμαι και πολλά. Μόνο ότι πήγα να πθι-φίθω. Τι πθή-φιθα δεν θυμάμαι. Πριν λίγη ώρα, άρχιθα να θυνέρχομαι λίγο – λίγο. Κοίτα-κθα και τα πθηφο-δέλτια που είχε αφήθει ο … πθάρα-καθ. Έλειπε ένα!!
Θυγνώμη Νίκη, Γιώργο, Θοφία, Νικόλα.

Χ-Ι-Κ…..

Οι ξεχασμένοι…..

ΠΡΑΚΤΙΚΟ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΠΟΛΙΤΩΝ Ν. ΓΑΥΔΟΥ

ΘΕΜΑ: ΑΚΥΡΩΣΗ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΑΚΤΟΠΛΟΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ ΓΑΥΔΟΥ.

Στη Γαύδο σήμερα 05/11/2010 οι κατωτέρω υπογράφοντες, μόνιμοι κάτοικοι συγκεντρώθηκαν στην αίθουσα συνεδριάσεων του Κοινοτικού Συμβουλίου, έπειτα από πρόσκληση της Επιτροπής Διευθέτησης Θαλασσίων Συγκοινωνιών Γαύδου, για ενημέρωση πεπραγμένων και λήψη περαιτέρω αποφάσεων για τον διαγωνισμό της επιδοτούμενης ακτοπλοϊκής συγκοινωνίας της Γαύδου.

Οι ενέργειες της επιτροπής αφορούν την τροποποίηση της υφιστάμενης προκήρυξης για τις προδιαγραφές του πλοίου της επιδοτούμενης γραμμής Γαύδου :
- Να μπορεί να ταξιδέψει μέχρι και 6-7 μποφόρ , αριθμός επιβατών 200, μεταφορά οχημάτων , εμπορευμάτων, ζωοτροφών κπλ-.

Παρά τις επαφές που έκανε η επιτροπή, τις επιστολές και τα στοιχεία που κατέθεσε, η προκήρυξη δεν τροποποιήθηκε ώστε να εξυπηρετεί τις βασικές ανάγκες του νησιού.

Η επιτροπή, επισκέφτηκε εκ νέου τον Υπουργό θαλασσίων Υποθέσεων κ.κ. Γιάννη Διαμαντίδη, την Υφυπουργό κ.κ. Τσουρή και αρμόδια Συμβούλια Ακτοπλοϊκών Συγκοινωνιών , χωρίς όμως και πάλι να εισακουστεί.

Κατόπιν αυτού οι πολίτες της Γαύδου, στη Γενική τους συνέλευση, σε ένδειξη διαμαρτυρίας, αποφάσισαν να απέχουν από τις Περιφερειακές Εκλογές ελπίζοντας ότι θα καταστεί άκυρος ο διαγωνισμός.
Σε αντίθετη περίπτωση αποφάσισαν ότι θα προχωρήσουν σε καθολικό αποκλεισμό του λιμανιού της Γαύδου.

Ακολουθούν οι υπογραφές των κατοίκων.




Υ.Γ: Ευχαριστώ τη Στέλλα που μου το έστειλε.

Ένας Νικόλας, αλλά τι Νικόλας!

Μουδάκης Ι. Νικόλαος
Υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος, με το συνδυασμό «Δήμος Ενεργών Πολιτών».
Δήμου Ελευθερίου Βενιζέλου
κοινότητα Μουρνιών

Τον ξέρω από μικρό παιδί. Με το πατέρα του ήμασταν συμμαθητές στο γυμνάσιο. Αργότερα «συμπεθερέψαμε». Και με τον ίδιο υπήρξαμε συμμαθητές, πριν από 3 χρόνια, στο δια βίου εκμάθησης πρόγραμμα «Ησίοδος», με θέμα την αγροτική οικονομία.

Η συμμετοχή του, ως υποψήφιου σε αυτές τις δημοτικές εκλογές, ήταν για μένα, έκπληξη. Μεγάλη και ευχάριστη. Καλό, πανέξυπνο παιδί και εργατικότατο. Γεννήθηκε και μεγάλωσε σε μία αρκετά υποβαθμισμένη, για πολλά χρόνια περιοχή, το Πασακάκι Μουρνιών. Εκεί κατοικεί μόνιμα.
Είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα, ανθρώπου της γενιάς του.
Είναι πτυχιούχος ΙΕΚ με ειδικότητα Φοροτεχνικού Γραφείου.
Απόφοιτος ΤΕΕ Πληροφορικής-Δικτύων Η/Υ.
Έχει προσληφθεί σε διάφορες Υπηρεσίες, ως συμβασιούχος.
Μεταξύ άλλων απασχολήθηκε ως ταχυδρομικός Υπάλληλος στα ΕΛΤΑ Μουρνιών, ως υπάλληλος χειριστής Η/Υ στη ΔΕΗ και ως υπάλληλος στη Νομαρχιακή
Αυτοδιοίκηση Χανίων στη Δ/νση Κοινωνικής Πρόνοιας.
Συμμετέχει και σε διάφορες κοινωνικές και πολιτιστικές δράσεις.

Η συμμετοχή του σε αυτές, φανερώνει και τις κοινωνικές του ευαισθησίες.
Είναι εθελοντής στο ΙΟΑΣ «Πάνος Μυλωνάς» και ΠΡΟ.Τ.Α, Χανιά για τα τροχαία
ατυχήματα.
Επίσης είναι εθελοντής αιμοδότης και μέλος του Συλλόγου Αιμοδοτών «Αγ. Ιωάννης».
Σήμερα εργάζεται σε μια εταιρεία με μερική απασχόληση.
Δηλαδή έχει «σταθερή» δουλειά, «υψηλές» οικονομικές απολαβές και «ασφάλεια». Επομένως πλούσιος σε ανησυχίες και προβληματισμούς. Σίγουρα έχει να προσφέρει πολλά πράγματα. Πολύ περισσότερα από ότι μας «πρόσφεραν» χαραμοφάηδες εργολάβοι, κολοπαιδαράδες οινολόγοι και λοιποί αλογομούρηδες της γειτονιάς του.

Σημειώσεις προεκλογικής εκστρατείας (1)

Εχουμε μπεί στην τελική ευθεία. Μένουν 9 μέρες για τις εκλογές.
Η προσωπική κούραση είναι αισθητή. Πάλι καλά. Εχω πάρει πιά το κολάϊ…..
Η τρίτη προεκλογική εκστρατεία μέσα σε 15 μήνες….
Κοιτάζω τους άλλους στο πάνελ. Οι υποψήφιοι αντιπεριφερειάρχες Χανίων. Τις τελευταίες μέρες περιφερόμαστε μαζί από κανάλι σε κανάλι. Εχουμε αποκτήσει οικειότητα. Κάπως σαν να μαστε παλιά φιλαράκια. Μάλλον όχι, πιο πολύ σαν συνεργάτες-ηθοποιοί ενός θιάσου μοιάζουμε. Ενός θιάσου που παίζει το ίδιο έργο κάθε βράδυ, με μικρές παραλλαγές.
Η κάμερα με πιάνει πάλι να χασμουριέμαι. Στο διαφημιστικό διάλειμμα να θυμηθώ να ζητήσω καφέ. Με κάποιο κομμάτι του μυαλού μου ακούω έναν συνυποψήφιό μου να λιβανίζει τον αρχηγό της παράταξής του. Δεν είναι κάτι που αξίζει να του δώσω προσοχή. Αντίθετα, αν πεί κάτι σημαντικό που δεν το ήξερα, θα πρέπει να το σημειώσω.
Κοιτάζω τους άλλους και τις άλλες στο τραπέζι. Υπάρχουν παλιοί και έμπειροι σ αυτές τις τηλεσυζητήσεις, όπως και νέοι που δεν έχουν πολυσυνηθίσει ακόμα.
Οι παλιοί είναι πάντα χαλαροί και άνετοι. Μιλούν αργά και εκφράζονται καθαρά, χωρίς πολλά λόγια. Κάποιοι έχουν κάνει και νομαρχιακοί ή δημοτικοί σύμβουλοι και λόγω αυτής της εμπειρίας μπορούν να μιλούν για συγκεκριμένα γεγονότα ή διαδικασίες. Από πρωτοτυπία ιδεών, πάντως, τίποτα. Τα ίδια τετριμμένα, που λέγονται πάντα από τους εκπροσώπους των αρχηγικών σχημάτων που νέμονται συνήθως την τοπική ή και κεντρική εξουσία. Επίσης τετριμμένα και με ξύλινη γλώσσα αυτά που ακούγονται από τους εκπροσώπους των σχημάτων της απολιθωμένης αριστεράς.
Περιορισμένες φραστικές αψιμαχίες διανθίζουν την κατάσταση.
Στους πιο άπειρους στην τηλεόραση, παρατηρώ κάποια νευρικότητα και λάθη. Μπερδεύονται σε ατέλειωτες παρεκβάσεις. Προσπαθούν να πούν πολλά σε λίγο χρόνο (Αυτό, είναι γεγονός, το παθαίνω κι εγώ μερικές φορές). Συνήθως κουβαλούν φουσκωμένους φακέλους με τις θέσεις της παράταξης και άφθονα στατιστικά και άλλα στοιχεία για τα φλέγοντα κοινωνικά θέματα.
Ξέρω ότι αυτό είναι περιττό. Σχεδόν τίποτα από αυτό τον όγκο πληροφοριών δεν πρόκειται να ειπωθεί. Οι ερωτήσεις των δημοσιογράφων είναι, κατα κανόνα, γενικές και προβλέψιμες. Δεν προσφέρονται για αναλύσεις, και ο χρόνος είναι περιορισμένος. Και δέν είναι σκόπιμο να αρχίσει να αναφέρει κανείς κατεβατά από νούμερα. Είναι λάθος – οι τηλεθεατές κουράζονται και μπερδεύονται.
Το θέμα είναι να ξεχωρίσει κανείς αναφέροντας με ξεκάθαρο τρόπο μια ιδέα διαφορετική από τις κοινοτυπίες που ακούγονται, μια ιδέα που να τραβήξει το ενδιαφέρον. Για να μπορεί να το κάνει όμως αυτό, σημαίνει πως έχει γίνει πολύχρονη δουλειά σε βάθος, συλλογικά και ατομικά, για την επεξεργασία πολλών θεμάτων. Είμαι περήφανος που έχουμε κάνει τέτοια δουλειά στην κίνηση, με αποτέλεσμα οι άλλοι υποψήφιοι συχνά να «ξεπατηκώνουν» τις προτάσεις μας και να τις λένε και αυτοί….
Κάποιος λίγο κυνικός θα έλεγε πως, στην πραγματικότητα, ούτε το τι λές έχει σημασία. Σημασία έχει μόνο η εντύπωση που δίνεις με τον τρόπο που στήνεσαι, που κάθεσαι, που μιλάς. Να γίνεις συμπαθής σε αυτούς που σε βλέπουν και σε ακούν.
Ουσιαστικά μοστράρουμε τις φάτσες μας για να τις δούν οι τηλεθεατές και να τις….εμπεδώσουν. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για όσους και όσες δεν έχουν τηλεοπτικό παρελθόν….
Ξαναγυρίζω στην άμεση πραγματικότητα. Η τελευταία ερώτηση της δημοσιογράφου για το κλείσιμο. «Πέστε στους τηλεθεατές επιγραμματικά για ποιο λόγο θα πρέπει να ψηφίσουν την παράταξή σας».
Να συγκεντρωθώ. Να ξεκαθαρίσω 2-3 χτυπητές φράσεις που θα πώ. Να μην ξεχάσω να δείξω στην κάμερα και το σήμα της κίνησης που έχουμε στο φυλλάδιο – το πήλινο μινωικό αγαλματίδιο με τις τέσσερεις μορφές που χορεύουν χέρι-χέρι έναν κυκλικό χορό. Για μας συμβολίζει τον συγκρητισμό, τη συνεργασία όλων των Κρητικών.
Η εκπομπή τελειώνει, πέφτουν διαφημίσεις. Ξεκαρφιτσώνουμε τα μικρόφωνα, σηκωνόμαστε και μαζεύουμε τα πράγματά μας. Χαιρετισμοί και ευχαριστίες και αναχωρούμε.
Μέχρι το επόμενο πάνελ….
Γ. Βλοντάκης
(υποψήφιος αντιπεριφερειάρχης, μεταξύ άλλων…)
Από το : http://olatachromata.blogspot.com/

Ο Γιώργος έχει δώσει τη ψυχή του από το 1995, για την ανάπτυξη της Βιολογικής Γεωργίας στα Χανιά. Αυτός ήταν που μου μετέδωσε το πάθος του, για τη φιλοσοφία και τις αρχές της Βιολογικής Γεωργίας.

Στα χρόνια της περαίωσης.

«Τα φεγγάρια του Οκτωβρίου θα πραγματοποιηθούν μέσα στους υλικούς τομείς του ωροσκοπίου σας. Αυτό σημαίνει αύξηση των εσόδων σας με οικονομική ενίσχυση ή κάποιο μπό-νους».

Αυτό έλεγε πριν ένα μήνα το ζώδιο μου.
Επειδή λαχεία δεν παίρνω, τυχερά παιχνίδια δεν παίζω και οι μακρινοί πλούσιοι συγγενείς μου έχουν πεθάνει προ πολλού, δεν έδωσα σημασία. Το άφησα και πέρασε. Σαν πολλά άλλα.
Λίγες ημέρες πριν τελειώσει ο Οκτώβρης, έφτασε το εκκαθαριστικό της εφορίας.
Με επιστροφή φόρου.

ΔΕΚΑ ΠΕΝΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΕΥΡΩ!

Επειδή αχάριστος δεν είμαι, μία φανουρόπιτα θα τη … χτυπήσω.
Ολόκληρη!
Διότι η χάρις του Αγίου Φανουρίου είναι μεγάλη.
Μόνον αυτού.
Κανενός αλλουνού……

Η Σοφία της υπομονής, επιμονής αλλά και εμμονής!

Με τη Σοφία γνωριζόμαστε από παιδιά. Οι πατεράδες μας ήταν φίλοι. Εκτιμούσαν πολύ ο ένας τον άλλον. Δεν μπορούσε και με εμάς να γίνει διαφορετικά. Συνεργαστήκαμε αρμονικότατα από το 1994 και μετά. Στα «χρυσά χρόνια» του Πολιτιστικού εξωραϊστικού Συλλόγου Κόκκινου Μετοχιού «Άγιος Παντελεήμονας».
Μπορεί να διαφώνησα στο παρελθόν με τις επιλογές της, ως προς τα πρόσωπα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, με τα οποία συνεργάστηκε κατά καιρούς. Της έβγαλα, και εξακολουθώ να το κάνω, το καπέλο. Γιατί είχε ένα μοναδικό αγωνιστικό τρόπο, να τους επιβάλει το δικό της. Αυτό το χάρισμα είναι μοναδικό.
Δεν την εκτιμώ όμως μόνο για αυτό. Την εκτιμώ γιατί είναι Άνθρωπος.
Το ίδιο όπως και εγώ…

Υ.Γ : Από τη τελευταία παράγραφο, του σημειώματος της, λείπει μία λέξη. Είμαι σίγουρος ότι δεν την έβαλε από σεμνότητα. Τη βάζω εγώ: «ανιδιοτελώς» …..