Παρασκευή 10 Οκτωβρίου 2014

Το χτύπημα των ποντικών.


Έβλεπα τα περάσματα τους.
Τις φωλιές τους.
Τα κλεμμένα.
Φαγωμένα αυγά.
Από τα  κοτέτσια των γειτόνων.
Τους άκουγα.
Να σέρνονται.
Τα ξημερώματα.
Ανάμεσα στα χόρτα.
Δεν έδινα σημασία.
Αφού δεν με ενοχλούσαν.
Δεν μου έκαναν καταστροφές.
Μέχρι που βρήκα τις μελιτζάνες μου. 


Σε αυτό το χάλι.
Τους έβγαζαν τη ψίχα.
Και έτρωγαν τα σπόρια.
Ευτυχώς είχα προλάβει.
Να μαζέψω.
Τους σπορίτες.
Την ίδια μέρα κιόλας.
Έκοψα τα χόρτα.
Από τις αναμεσάδες.
Σκόνισα τα φυτά.
Και τα περάσματα τους με θειάφι.
Θειάφι σκόνη.
Και έτσι γλίτωσα.
Πριν γενικευτεί.
Η καταστροφή…

Πέμπτη 9 Οκτωβρίου 2014

Η άνοια του παρά.


Τον Μάρτιο αυτής της χρονιάς.
Μετά από  οκτώ ολόκληρους μήνες καθυστέρησης.
Μου επεστράφη.
Ο ΦΠΑ.
Της προηγούμενης χρονιάς.
Το ποσό που έπρεπε να πάρω.
Δεν κατατέθηκε στο τραπεζικό λογαριασμό μου.
Κατασχέθηκε.
Όχι για δικά μου χρέη.
Προς το Ελληνικό Δημόσιο.
Προσωπικά,  χρωστάω μόνο της Μιχαλούς.
Αλλά για προηγούμενα χρέη.
Του συνεταιρισμού.
Του οποίου απολαμβάνω.
Μετά πλέριας σαδομαζοχιστικής ευχαριστήσεως.
Το προεδρικό θώκο.
Παρά τη διευθέτηση που έχουμε κάνει.
Και τη κανονικότατη καταβολή των δόσεων.
Αυτό μου είχαν πει τότε.
Που επισκέφτηκα την εφορία.
Και η φετινή επιστροφή του ΦΠΑ κατασχέθηκε.
Όπως επίσης και ένα μικρό ποσό.
Υπόλοιπο  από την επιδότηση του λαδιού.
Τα χρήματα αυτά.
Στο σύνολο τους.
Δεν αφαιρέθηκαν από το χρέος του συνεταιρισμού 
για το οποίο είχαν παρακρατηθεί.
Χθες αναγκάστηκα να επισκεφτώ την εφορία.
Περίμενα ώρες στις ουρές.
Από γραφείο σε γραφείο.
Όταν ήρθε η σειρά μου.
Στο σωστό γραφείο.
Ακολούθησε ο παρακάτω διάλογος.
Ανάμεσα σε μένα και την υπάλληλο.
Με την ενδιάμεση παρεμβολή ενός χοντρού τζαμιού.
 «Όχι κύριε. Η κατάσχεση των χρημάτων δεν έγινε επειδή είσαστε ο νόμιμος εκπρόσωπος του συνεταιρισμού. Έγινε γιατί χρωστάτε τον ΕΝΦΙΑ».
(Στυλάκι που δεν σήκωνε αντίρρηση.)

«Η παρακράτηση των χρημάτων ξεκίνησε από τον Μάρτιο. Άλλα μου είχατε πει τότε. Ο ΕΝΦΙΑ εφαρμόστηκε τον Σεπτέμβριο. ΄Ήδη την πρώτη δόση την έχω καταβάλει. Αλλά επειδή μία οικοδομή ατελείωτη μου έχει χρεωθεί ως κανονικό σπίτι, περιμένει ο λογιστής μου να ανοίξει το σύστημα για να το διευθετήσουμε και αυτό. Αυτό δεν σημαίνει,  ότι  οι υπόλοιπες δόσεις  δεν θα πληρωθούν. Με κοροϊδεύετε;»


«Όχι κύριε δεν σας κοροϊδεύω. Είμαστε υποχρεωμένοι να σας αφαιρέσουμε τον ΕΝΦΙΑ».
(Βλέμμα ηλίθιο)
«Αν μου αφαιρέσετε λοιπόν τον ΕΝΦΙΑ, τα υπόλοιπα χρήματα θα μου τα δώσετε;»

 «Λυπάμαι κύριε, τα υπόλοιπα χρήματα δεν μπορείτε να τα πάρετε. Θα παραμείνουν υπό κατάσχεση μέχρι να εξοφληθούν οι δόσεις του συνεταιρισμού.»
(Ύφος παραχορτασμένης. Βαριεστημένης   παχιάς μουσκάρας. Που το μόνο που θέλει. Είναι να αμολήσει τη κουράδα της. Και να πάει για ύπνο στο παχνί.)


Πολύ ευχαρίστως θα πέρναγα από τη μέσα μεριά.
Για να τα κάνω γης μαδιάμ.
Λυπήθηκα τη γριούλα.
Που περίμενε υπομονετικά στην ουρά.
Μετά από εμένα.
Για τη σύνταξη της.
Που τη παρακράτησαν.
Αφήνοντας της.
Τριάντα έξι Ευρώ.
Να περάσει με αυτά.
Ένα ολόκληρο μήνα….







Τετάρτη 8 Οκτωβρίου 2014

Κηπουρός έ;





Ο καθείς εφ’ ω  ετάχθη.
Βαγγέλη του βυθού.
Πια….

Τρίτη 7 Οκτωβρίου 2014

Θεέ μου η ... μηνία σου!



Μου είχε λείψει.
Αυτό.
Το αποψινό.


Να βρέχει.
Να αστράφτει.
Και να βροντά.
Να κάθομαι έξω.
Στο σκεπαστό.
Στην ασφάλεια της στεγνάδας.
Και να απολαμβάνω.


Τα … φωτορυθμικά.
Να ακούω μόνο.
Τον ήχο της βροχής.
Πάνω στη ταράτσα.
Στα κεραμίδια.
Στα φύλλα των δέντρων.
Στο διψασμένο χώμα.

Ήταν όμορφα.
Μαγευτικά….

Δευτέρα 6 Οκτωβρίου 2014

Είναι τρελοί αυτοί οι Αμερικάνοι.




Πρόστιμα σε όσους δεν κάνουν κομποστοποίηση.

 

Σε μια προσπάθεια να επιτύχει το στόχο για ανακύκλωση του 60% των απορριμμάτων που παράγονται στην πόλη, η δημοτική Αρχή του Σηάτλ στις βορειοδυτικές Ηνωμένες Πολιτείες εστιάζει στα υπολείμματα τροφίμων που καταλήγουν στις χωματερές.
Ένας νέος νόμος που υπερψήφισε την περασμένη Δευτέρα το δημοτικό συμβούλιο της αμερικανικής πόλης προβλέπει πρόστιμα για τους πολίτες που πετούν τρόφιμα και άλλα οργανικά απόβλητα, που θα μπορούσαν να γίνουν κομπόστ, στον κάδο των απορριμμάτων.
Συγκεκριμένα, όταν οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα θα εντοπίζουν κάδους απορριμμάτων με οργανικό περιεχόμενο σε ποσοστό άνω του 10% θα καταγράφουν την παράβαση σε ειδικό λογισμικό που φέρει το υπολογιστικό σύστημα του απορριμματοφόρου (απίθανα πράγματα) και θα αφήνουν μια κλίση πάνω στον κάδο για τον παραβάτη.
Το αρχικό πρόστιμο θα έχει προειδοποιητικό χαρακτήρα αφού θα ανέρχεται σε μόλις ένα δολάριο, αλλά θα κλιμακώνεται στα 50 δολάρια για τους κατοίκους του Σηάτλ που δεν θα συμμορφώνονται.
Το σύστημα δεν εφαρμόζεται μόνο σε μονοκατοικίες, αλλά και σε πολυκατοικίες και επαγγελματικούς χώρους. Σε αυτή την περίπτωση θα γίνονται δύο προειδοποιήσεις προτού αρχίσει η επιβολή προστίμων των 50 δολαρίων.
Ο νόμος του Σηάτλ δεν είναι τόσο αυστηρός όσο εκείνος του Σαν Φρανσίσκο όπου η κομποστοποίηση είναι υποχρεωτική με νόμο του 2009 και οι παραβάτες αντιμετωπίζουν πρόστιμα της τάξης των 100 δολαρίων.
Η νέες ρυθμίσεις σκοπό δεν έχουν να γεμίσουν τα ταμεία του δήμου, όπως συνήθως συμβαίνει στην “κοντόφθαλμη” Ελλάδα, αλλά να πείσουν τους κατοίκους της πόλης να κάνουν διαλογή των απορριμμάτων τους στην πηγή.
Τα νέα μέτρα θα εφαρμοστούν από τους υπαλλήλους συλλογής απορριμμάτων της πόλης και τα πρόστιμα θα αποστέλλονται στους παραβάτες με τα δημοτικά τέλη.
Την ψήφιση του νόμου ζήτησε η υπηρεσία Κοινής Ωφέλειας του Σηάτλ. Παρότι η πόλη παρουσιάζει ποσοστά κομποστοποίησης και ανακύκλωσης 56% το 2013, είχε μείνει πίσω στην επίτευξη του στόχου για ανακύκλωση του 60% των στερεών της αποβλήτων ως το 2015.
“Ακόμα στέλνουμε 300.000 τόνους σκουπιδιών στη χωματερή του ανατολικού Όρεγκον. Πιστεύω ότι μπορούμε να τα πάμε καλύτερα” δήλωσε το μέλος του δημοτικού συμβουλίου Σάλλυ Μπάγκσοου.
Περίπου το 40 τοις εκατό όλων των τροφίμων που αγοράζονται στην Αμερική καταλήγουν στα σκουπίδια, σύμφωνα με στοιχεία του Εθνικού Συμβουλίου Φυσικών Πόρων. Το 2012, μόλις το 5 τοις εκατό αυτών των απορριμμάτων κατέληξαν στα ειδικά κέντρα επεξεργασίας όπου αποσυντίθενται τα οργανικά απορρίμματα όπως το φαγητό, τα φύλλα από τους κήπους και τα χάρτινα προϊόντα, αναφέρει η Υπηρεσία Προστασίας του Περιβάλλοντος των ΗΠΑ.
Πηγή: econews


Ενώ εμείς οι γνωστικοί… 
Για τη δικιά μου γειτονιά. Που οι κάδοι της ανακύκλωσης. Απέχουν ο ένας από τον άλλο από 800 μέτρα, ως ένα χιλιόμετρο. Άρα είναι σπάνιο είδος. Και επομένως δεν επαρκούν. Παρά το γεγονός ότι πολλοί γείτονες δεν ενδιαφέρονται να ανακυκλώνουν. Ή δεν ξέρουν. Αλλά και για όλες τις άλλες γειτονιές.  Όπου  επικρατεί η ίδια ή ακόμα χειρότερη κατάσταση. Παίρνουμε βραβεία. Και τι βραβεία. Ανοιχτής  μαργαρίτας; Ηλιοτρόπιου; Σβούρου;  Πυρακτωμένου Ούφου;

Κυριακή 5 Οκτωβρίου 2014

Τι νέα ψιψίνα;


Για πείτε μου.
Σας περικαλώ.
Καθότι.
Είμαι ολίγον τι.
Αμνήμων.
Αυτός.
Ό ελεεινός.
Ο επικίνδυνος.


Λαϊκισμός.
Πότε έφυγε;
Και τώρα.
Μας απειλεί.
Ότι θα ξανάρθει;

Οι λυσσάρες!

Απόψε τη νύχτα.
Πέσανε κάποιες σταγόνες βροχής.
Ίσα ίσα που νοτίστηκε το χώμα.
Και βράχηκαν τα χόρτα.
Δημιουργώντας προφανώς.
Ερωτική ατμόσφαιρα.


Αναπαραγωγικό οίστρο.
Στα σαλιγκάρια.


Που δεν έχασαν την ευκαιρία.
Να πάει χαμένη.
Την ώρα μάλιστα.
Που χτυπούσαν οι καμπάνες…..