Παρασκευή, 27 Φεβρουαρίου 2009

Το ... σαμάρι!




Δεν μπορώ να καταλάβω, γιατί ξένισε πολλούς το γεγονός, ότι στη πρόσφατη εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο Δήμο Βουκολιών, προς ενημέρωση των νέων αγροτών για τα τρέχοντα προγράμματα των Ευρωπαϊκών επιχορηγήσεων, οι αγρότες που πήγαν ήταν ελάχιστοι . Και οι περισσότεροι από αυτούς ηλικιωμένοι.

Είναι αρκετοί εκείνοι οι νέοι, που θέλουν να ακολουθήσουν το επάγγελμα του αγρότη. Άλλοι από ανάγκη και άλλοι επειδή το θέλουν. Που σίγουρα είναι και οι λιγότεροι. Σημασία όμως έχει, ότι δεν θέλουν την ανάπτυξη της μπουλντόζας, του πλαστικού γκαζόν, των σύγχρονων μεταλλικών παραγκών, των μπετονένιων ρεντουμάδικων.
Οι εγκρίσεις επιχορηγήσεων, μέσω των Ευρωπαϊκών προγραμμάτων, ήταν και παραμένουν κατευθυνόμενες. Δεν έχει αλλάξει κάτι. Αρκεί, να έχεις έναν καλό μελετητή-τεχνητό σύμβουλο, χωμένο πατόκορφα μέσα στα γραφειοκρατικά και πολιτικά πράγματα, για να πάρεις έγκριση.
Η οποία έγκριση, για να σου κοινοποιηθεί, πρέπει να περάσεις, από το πολιτικό γραφείο συγκεκριμένου κυβερνητικού βουλευτή, ο οποίος θα σε φροντίσει «κατόπιν ενεργειών του»! Αν δεν το κάνεις, θα περιμένεις για πολλούς μήνες. Ή θα πρέπει να πας στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, για να ψάξεις σε πιο συρτάρι, τίνος υπαλλήλου, έχει καταχωνιαστεί και περιμένει. Όχι τον … Ερυθρό Σταυρό, αλλά το Βουλευτή «σου», που θα σε … σώσει.
Απίστευτο και όμως τραγικά αληθινό!
Ωραία λοιπόν πήρες, με τον ένα ή άλλο τρόπο την έγκριση! Να τι κάνεις τι, χωρίς λεφτά, αν δεν έχεις να επενδύσεις ή δεν σου δίνουν οι τράπεζες δάνειο. Διότι πρέπει πρώτα να τα .. "ακουμπήσεις" και μετά από χρόνια και καιρούς, συνήθως λίγο πριν από εκλογές, να πάρεις ένα, ως έναντι ποσό!
Γνωρίζεται πόσοι νέοι άνθρωποι έχουν μείνει ξεκρέμαστοι και κινδύνεψαν να χάσουν τις περιουσίες τους;
Όλα αυτά πλέον είναι πολύ γνωστά, στα νέα παιδιά της υπαίθρου, που επιπλέον, αποφεύγουν να σπαταλούν το χρόνο τους, με τη συμμετοχή τους σε εκδηλώσεις που κρίνουν, ότι εξυπηρετούν επικοινωνιακά τεχνάσματα.
Όπως επίσης γνωρίζουν πολύ καλά και τα προγράμματα που "τρέχουν", μέσα από το διαδίκτυο, στο οποίο έχουν πια πρόσβαση....

Τετάρτη, 25 Φεβρουαρίου 2009

Επεισόδια με βιοκαλλιεργητές στα Οινόφυτα Βοιωτίας και υπηρεσιακούς παράγοντες.


Επεισόδια είχαμε σήμερα το πρωί στα Οινόφυτα, όταν αγανακτισμένοι βιοκαλλιεργητές από την περιοχή διαμαρτυρήθηκαν έντονα και ..αμφισβήτησαν τις μετρήσεις που έχουν γίνει στον Ασωπό ποταμό και δείχνουν μεγάλη ρύπανση στο νομό Βοιωτίας εξαιτίας της αναρχίας που επικρατεί με τις Βιομηχανίες και όχι μόνο. Οι παραγωγοί, παρουσία και του προέδρου της ΔΗΩ Σπύρου Σγούρου, διαμαρτυρήθηκαν έντονα και κυριολεκτικά πιάστηκαν στα χέρια με υπηρεσιακούς παράγοντες. Όπως είπαν παράγουν ποιοτικά προϊόντα και θέλουν να μείνουν στην περιοχή τους,επισημαίνοντας πως θα προχωρήσουν άμεσα σε δυναμικές κινητοποιήσεις έτσι ώστε να μην μείνει η.."σπίλωση" των προϊόντων τους από τα όσα ακούγονται τις τελευταίες ημέρες...


Σκηνές έντασης εκτυλίχθηκαν το πρωί (25/2/2009) στα Οινόφυτα όταν ομάδα αγροτών προπηλάκισε συναγωνιστές και τηλεοπτικό συνεργείο που καταγράφουν το θέμα της καταστροφής του Ασωπού και των υπόγειων νερών. Το θέμα ασφαλώς είναι υπαρκτό και τεράστιο γιατί από τότε που ξέσπασε η οξύτατη κρίση με το νερό, τα προϊόντα ολόκληρης της Βοιωτίας και όχι μόνο των Οινοφύτων, αντιμετωπίζουν πρόβλημα στη διακίνησή τους. Εδώ και δύο περίπου χρόνια, όσοι ασχοληθήκαμε με το πρόβλημα, φωνάξαμε πολλές φορές ότι ΕΦΕΤ και Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης (τότε Υπουργός ήταν ο βουλευτής Βοιωτίας Ε. Μπασιάκος), οφείλουν να ελέγξουν όλα τα αγροτικά και βιομηχανικά προϊόντα που παράγονται στην περιοχή, για δυο λόγους:- για την προστασία της δημόσιας υγείας- για την προστασία των αγροτών αλλά και την αποζημίωσή τους, εφόσον διαπιστωθεί πρόβλημα. Επι τόσο καιρό, οι αρμόδιοι σφυρίζουν αδιάφορα, οι καταναλωτές συνεχίζουν να είναι απροστάτευτοι και οι αγρότες βλέπουν ανίσχυροι τα προϊόντα τους να γίνονται ανεπιθύμητα, χωρίς κανένας να πιστοποιεί εάν και τι είδους πρόβλημα υπάρχει. Τα αγροτικά προϊόντα ας σημειωθεί είναι πιο ευάλωτα από τα βιομηχανικά, γιατί είναι νωπά, η προέλευσή τους είναι πιο διακριτή και υπάρχει δυνατότητα πολλαπλής επιλογής του καταναλωτή. Από την άλλη πλευρά, είναι άσκοπο και άδικο, ορισμένοι -ελπίζουμε λίγοι- παραγωγοί :- αντί να στραφούν ενάντια σε αυτούς που ρυπαίνουν, δηλαδή τις βιομηχανίες καθώς και σε αυτούς που τους επιτρέπουν να ρυπαίνουν, δηλαδή τα Υπουργεία και τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση,- να προπηλακίζουν πολίτες που καταγγέλλουν και αγωνίζονται να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα. Όσες και όσοι αγωνιζόμαστε ενάντια στην ασυδοσία και την υποβάθμιση στη Βοιωτία, εργαζόμενοι και αγρότες, είμαστε σύμμαχοι σε αυτό τον αγώνα. Πρόσφατα βρεθήκαμε στα μπλόκα, συμπαρασταθήκαμε στις αγροτικές κινητοποιήσεις, καλέσαμε όλους τους Βοιωτούς να κάνουν το ίδιο. Διεκδικούμε μια άλλη ανάπτυξη με κέντρο τον άνθρωπο και το περιβάλλον. Μια ανάπτυξη προσαρμοσμένη στις ανάγκες των αγροτών και των πολιτών της Βοιωτίας. Τα προβλήματα είναι πολλά, είναι δύσκολα και μας χρειάζονται όλους και ενωμένους.


(δανικό από: 4epohes.blogspot.com)

Τρίτη, 24 Φεβρουαρίου 2009

Πλημ-μυρίσαμε


Έτσι είναι αυτή η ριμάδα η ζωή.

Άλλοι πετούν στα σύννεφα.

Έστω με ελικόπτερο.

Έστω ως φυγάδες.

Και άλλοι πέφτουν από τα σύννεφα.

Άλλοτε ως σταγόνες βροχής,

άλλες φορές ως χαλάζι,

ή

πολύ συχνά

ως κουράδες...
(μετά συγχωρήσεως!)

Σάββατο, 21 Φεβρουαρίου 2009

Ο κόσμος το έχει τούμπανο και "αυτοί" κρυφό καμάρι...


Τι κοινό θα μπορούσαν να έχουν τα οικοδομικά υλικά και τα φυτοφάρμακα;

Σε μια σύγχρονη χώρα, ένα γεωπόνο.

Στα Χανιά του Ελλαδιστάν, το μόνο κοινό που έχουν είναι τα εικονοστάσια!

Η κατάσταση αυτή, να πουλά ο κάθε ένας, εν είδη αρπαχτής, φυτοφάρμακα, αρχίζει και γίνεται επικίνδυνη.

Που γίνεται ακόμα πιο επικίνδυνη, όταν αυτά τα φυτοφάρμακα, έχουν εισαχθεί παράνομα. Διότι είναι, και απαγορευμένα από την Ε. Ε. για τη χρήση τους, λόγω της επικινδυνότητας τους.

Εξ ού και το "βουλγάρες". Προσδιοριστικό της χώρας, από την οποία παρασκευάζονται και εισάγονται.



Παρασκευή, 20 Φεβρουαρίου 2009

Τετάρτη, 18 Φεβρουαρίου 2009

Υπάρχουν σκουλήκια και σκουλήκια....




Οι γαιοσκώληκες είναι ζώα χωρίς σπονδυλική στήλη και ζουν σε περιβάλλον µε σχετικά υψηλό ποσοστό υγρασίας. Αν εξαιρέσει κανείς τις διαφορές διαστάσεων και χρώµατος, όλοι οι γαιοσκώληκες είναι φυσικά και βιολογικά όµοιοι µεταξύ τους. Ανά τον κόσµο υπάρχουν 8500 είδη γαιοσκωλήκων.
Ένας γαιοσκώληκας ώριµος παραγωγικά γεννάει ένα αυγό κάθε 7 µε 10 ηµέρες. Το αυγό ανοίγει µέσα σε 14 µε 21 ηµέρες και από κάθε αυγό βγαίνουν 2 έως 20 γαιοσκώληκες. Τα νεαρά σκουλήκια γίνονται παραγωγικά ώριµα µέσα σε 60 έως 90 µέρες. Από ένα γαιοσκώληκα παράγονται σε ένα χρόνο 1200 µε 1500 γαιοσκώληκες. ∆ηλαδή 1000 ώριµοι γαιοσκώληκες παράγουν 1000000 αυγών και νεαρών σκουληκιών σε ένα χρόνο.
Ο γαιοσκώληκας είναι ερµαφρόδιτο ον. Έχει θηλυκά καθώς και αρσενικά γεννητικά όργανα. Έτσι εξηγείται το ότι πολλαπλασιάζονται µε αυτό το γοργό ρυθµό. Ο γαιοσκώληκας είναι ον µε τέλειο νευρικό σύστηµα, διαθέτει 6 καρδιές, 6 νεφρά, δεν έχει όµως πνεύµονες και αναπνέει διαµέσων του δέρµατος. Είναι αλλεργικός στο φως και τρέφεται µε οποιαδήποτε οργανικά ουσία σε αποσύνθεση, τόσο όξινη όσο και αλκαλική. Το πεπτικό του σύστηµα είναι το πλέον τέλειο χηµικό εργοστάσιο µε δυνατότητα να εµπλουτίζει σε µεγάλο βαθµό οτιδήποτε το διασχίζει. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο τα περιττώµατα του θεωρούνται το καλύτερο οργανικό λίπασµα. Τη διάρκεια ζωής του δεν τη γνωρίζει κανείς επακριβώς. Σε ένα ευνοϊκό περιβάλλον µπορεί να ζήσει πολλά χρόνια. Μετά από δεκαπέντε χρόνια πειραµάτων και παρατηρήσεων οι γαιοσκώληκες εξακολουθούν να βρίσκονται σε καλή κατάσταση και µπορούµε να πούµε πως ο γαιοσκώληκας αποτελεί µια σχεδόν τέλεια βιολογική μηχανή στο ζωικό κόσµο. Οι ειδικοί στη γεωργία είναι σύµφωνοι όσον αφορά τη θετική επίδραση του γαιοσκώληκα στο έδαφος,

Ο γαιοσκώληκας είναι τόσο σπουδαίος για το έδαφος διότι ενώ σκάβει µετακινεί το έδαφος γύρω από τη ζώνη των ριζών και σχηµατίζει κανάλια διαµέσων των οποίων η ανάπτυξη των ριζών µπορεί να φτάσει µέχρι την περιοχή του υπεδάφους που υπάρχει υγρασία και αρκετές ουσίες. Τα ίδια κανάλια απορροφούν και το νερό της βροχής για να το αποθηκεύσουν στο έδαφος αντί να το αφήσουν να φύγει µακριά. Περισσότερο σπουδαία είναι η συµβολή του γαιοσκώληκα στη βελτίωση της σύστασης του εδάφους. Αυτή επιτυγχάνεται διαµέσου πρόσληψης και χώνεψης νεκρού ή αποσυντεθειµένου οργανικού υλικού και αποβολής του στο έδαφος σε µορφή περιττώµατος. Το υπουργείο Γεωργίας των Η.Π.Α. συµπεριέλαβε µεταξύ άλλων οργανικών µεθόδων και τη µέθοδο βελτίωσης εδαφών διαµέσων των γαιοσκωλήκων. Οι ειδικοί του ίδιου υπουργείου απέδειξαν ότι σε ορισµένες περιοχές οι γαιοσκώληκες που ζουν σε µια έκταση 4000 τ.µ µετατρέπουν ηµερήσια 350 kgr εδάφους σε περιττώµατα που αναµιγνύονται µε επιφανειακά στρώµατα του αρχικού εδάφους εµπλουτίζοντάς το.
Όσο πιο υγιές είναι το έδαφος, τόσο περισσότερους γαιοσκώληκες έχει.
Στη βιολογική γεωργία είναι ο πολιτιμότερος σύμμαχος μας.
Παλαιότερα οι αγρότες, από αυτή την εποχή και μέχρι το τέλος της άνοιξης, που έβγαιναν οι γεωσκώληκες στην επιφάνεια του εδάφους, τους συνέδεαν με τις επερχόμενες καιρικές συνθήκες. Αν ήταν καθαρός από χώματα, σύντομα θα έβρεχε, ενώ αν είχε πολλά χώματα πάνω του θα φυσούσε αέρας. Πράγμα το οποίο συμβαίνει.
Καρατσεκαρισμένο!

Δευτέρα, 16 Φεβρουαρίου 2009

Φακελώματα για ... φασκελώματα.


Στην Ελλάδα του Τσαρούχη,

είσαι ότι δηλώσεις.

Στην Ελλάδα

του Κωστάκη του Καταλληλότερου,

είσαι ότι σε δηλώσουν!

Σάββατο, 14 Φεβρουαρίου 2009


Τους είδαμε όλους.

Αγρότες των "ελατηρίων".

Στις κινητοποιήσεις.

Στα μπλόκα.

"Αγρότες" φίλους, του κ. Αναπληρωτή του Πάκη.

Στο πολιτικό του γραφείο.

Τα ακούσαμε όλα.

Ψέματα.

Λεονταρισμούς.

Γαβγίσματα

Τα φάγαμε όλα.

Ψίχουλα.

Δακρυγόνα.

Τώρα που είμαστε στα ... πινακοτόπανα,

μήπως πρέπει να σταματήσουμε

τα επικοινωνιακά

καραγκιοζιλίκια,

με τις συσκέψεις - καφενεία;

Μπορεί

να έρχονται οι απόκριες,

μα το μασκαραλίκι

της μυλωνούς

που δεν θέλει

να αλέσει

και όλο προφάσεις

και δικαιολογίες βρίσκει

πρέπει να σταματήσει.

Η Ελληνική γεωργία πεθαίνει.

Και μαζί της, οι άνθρωποι της.


Πέμπτη, 12 Φεβρουαρίου 2009

Τα κεφάλια κάτω και εμπρός στον αγώνα, εναντίον των ζιζανίων...
















Οι παραπάνω φωτογραφίες,
είναι αδιάψευστος μάρτυρας,
των τελευταίων αγωνιστικών δραστηριοτήτων μου.
Εναντίων των ζιζανίων.
Διότι, ως γνωστόν,
στη βιολογική γεωργία
τα ψεκάσματα
με επιλεκτικά ζιζανικτόνα
απαγορεύονται.
Όπως ένας καλός ψαράς,
για να φάει ψάρι
πρέπει να βρέξει το ... ποπό του,
έτσι και ένας καλός βιοκαλλιεργητής
πρέπει να στήσει το ποπό του.
(στάση 4 επί 4)
Για να αποκτήσει τα λαχανικά του.
Τα επιούσια.

Δευτέρα, 9 Φεβρουαρίου 2009

Ένας - ένας στην ουρά και μη ... σπρώχνεστε!




Η ηγεσία του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων εξασφάλισε την έγκριση κονδυλίου 170 εκατ. Ευρώ, προκειμένου να εξοφληθεί το σύνολο των οφειλόμενων κοινοτικών και εθνικών ενισχύσεων στους παραγωγούς βιολογικών αγροτικών προϊόντων. Αυτό γνωστοποίησε ο υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Μιχάλης Παπαδόπουλος, σε δηλώσεις που έκανε στη Θεσσαλονίκη στο πλαίσιο των εγκαινίων της διεθνούς έκθεσης κτηνοτροφίας-πτηνοτροφίας Zootechnia 2009.Πρόθεση της νέας ηγεσίας του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, πρόσθεσε ο κ. Παπαδόπουλος, είναι η στήριξη της βιολογικής γεωργίας και κτηνοτροφίας και των γεωργών και κτηνοτρόφων που ασχολούνται με αυτές.

Μετά από αυτή την είδηση, αν δείτε αγρότες, να βαράνε με κατσούνες τον αέρα, μην ανησυχήσετε.
Δεν προπονούνται, για την επόμενη συνάντηση με τα ΜΑΤ του «Αναπληρωτή Πάκη».
Είναι βιοκαλλιεργητές και βιοκτηνοτρόφοι που κυνηγούν τα εκατομμύρια.

Των υποσχέσεων.

Σάββατο, 7 Φεβρουαρίου 2009

Κουράγιο!


Ο Φλεβάρης
και αν φλεβήσει
(που λέει ο λόγος)
Καλοκαίρι
θα μυρίσει.

Τρίτη, 3 Φεβρουαρίου 2009

Ο ΕΛΓΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΚΑΤΙ;




Τις τελευταίες ημέρες, εξ αιτίας των αγροτικών κινητοποιήσεων, πολλοί ήταν εκείνοι οι πολιτικοί, που θυμήθηκαν τις αγροτικές τους καταβολές.
Από τις οθόνες των τηλεοράσεων.
Κάποιοι μάλιστα έδειχναν αρκετά συγκινημένοι, λες και μετά από πολλά χρόνια απουσίας επέστρεψαν στα πάτρια εδάφη!
Τους πίστεψα.
Όλους.
Ειλικρινά.
Διότι χρόνια τώρα, κουκιά σπέρνουν, κουκιά θερίζουν.
Αν κάποιοι θερίζουν θύελλες, σημαίνει ότι φύτεψαν ανέμους.
Αντί για κουκιά.
Αυτό λέγεται και καλό θα είναι να το γνωρίζουν, «αστοχία καλλιέργειας».
Και η ευθύνη είναι αποκλειστικά δική τους……

Δευτέρα, 2 Φεβρουαρίου 2009

ΧΡΥΣΟ ΠΑΓΩΝΙ







Ζητείται πτηνό.


Ανεξαρτήτου φυλής.


Ή χρώματος φτερών.


Για να πρωταγωνιστήσει στο σύγχρονο – νέο – έπος με τίτλο :
«Μαρκογιαννο-καιάδα: Σανίδα (βρεγμένη) σωτηρίας».

Κυριακή, 1 Φεβρουαρίου 2009

ΟΤΙ ΚΑΛΛΙΤΕΡΟ ΔΙΑΒΑΣΑ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΗΜΕΡΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΓΡΟΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ!

Η οδηγός πολυτελούς τζίπ, κυρία
Μπέμπα Ζαρατούστρα-
Φουρνέλου, προσπάθησε
στις αρχές της εβδομάδας να
ξελογιάσει αγωνιστές αγρότες
έξω από την κοιλάδα των Τεμπών.
Φυσκά απέτυχε οικτρώς
Και τώρα βρίσκεται
με νευρικό ΄κλονισμό στη Λάρισα.

Τα Σαββατιάτικα

Του Γιάννη Ξανθούλη


Τρακτέρ

και ... τρακτρέρατα





Πριν από μισό αιώνα είχα ζήσει με αγρότες. Σε καλοκαιρινές διακοπές. Ημουν παιδί και κάπου ο μόχθος και η χωμάτινη ζωή τους μου φαίνοταν εξόχως γραφικά. Οπως στα μυθιστορήματα της Περλ Μπακ ή του Φόκνερ ή και των μεσοπολεμικών συγγραφέων που διαβάζαμε τότε με θαυμασμό και πάθος: ηλεκτρικό ΔΕΝ υπήρχε, δρόμοι δεν υπήρχαν, δηλαδή με άσφαλτο, το ραδιόφωνο άγνωστο είδος καθώς και τα αυτοκίνητα που τα αντικαθιστούσαν θαυμαστά τα μουλάρια και τα γαϊδουράκια. Δεν τους αποκαλούσαμε ΕΜΕΙΣ των πόλεων «αγρότες», αλλά χωρικούς και στη χειρότερη περίπτωση «χωριάτες»...

Μάλιστα θυμάμαι που αγανακτούσα γιατί δεν φορούσαν παραδοσιακές στολές ή γιατί δεν μιλούσαν με δεκαπεντασύλλαβο που θα ήταν και το πιο σωστό. Με κάλυπταν όμως ως προς τον «τίμιο ιδρώτα» που χυνόταν άφθονος μες στα χρυσά μεσημέρια του αλωνίσματος και των άλλων κοπιαστικών εργασιών. Ανδρες και γυναίκες μοσχοβολούσαν γη. Γη και καπνό. Γη και σιτάρι. Γη και πατάτες. Γη και φρέσκα κηπευτικά με προεξάρχουσα την ντομάτα και τα αγγουράκια ν' ακολουθούν.

Ενα άλλο καλοκαίρι θυμάμαι το φρεσκοκομμένο τριφύλλι και τη δύναμη που είχαν τα καλάμια των καλαμποκιών. Ή το θαύμα των βαμβακιών και των καρπουζιών από αμερικάνικο σπόρο.

Πόσος καιρός πέρασε. Πέρασε χωρίς να σβηστεί τίποτα από τη μνήμη μου. Ονόματα, ιδρώτες, πρόσωπα, τολμηρές κινήσεις των νέων, θυμοί πίσω από τις τσουκνιδόπιτες και τα λαδερά φασολάκια με το πολύ ζουμί. Το ψωμί μαύρο, λες και το ζύμωσαν με αντιηλιακό. Μόνο που τότε ο ήλιος συμμαχούσε με το δέρμα μας. Κι έτσι αυτός ο καλοκαιρινός κόσμος για μένα ήταν οι άνθρωποι του αληθινού μόχθου. Οι άνθρωποι που χρόνια έβλεπα ζωγραφισμένους στα αναγνωστικά μας, εκείνοι που απηχούσαν τέλεια τη σωματική διάπλαση των ηρώων των βιβλίων... «Της γης οι άνθρωποι από πηλό και δάκρυα πλασμένοι...».

Πώς ζούσαν; Τι όνειρα έκαναν; Πώς ρουφούσαν την παγωνιά του χειμώνα; Αγνωστο. Ξέραμε πως έκαναν πολλά παιδιά και ότι κατέφευγαν στον παπά ή στη... μαμή α λα Γεωργία Βασιλειάδου όταν αρρώσταιναν...

Είχαν... Μάλλον δεν είχαν τίποτα, εκτός από καθαρό αέρα, παρατεταμένες Κυριακές με σιωπή και όσα έπρεπε για τον μπακάλη και για το τρένο αν χρειαζόταν να κατεβούν στην πόλη...

Χρόνια αργότερα στη ζωή τους μπήκε η μετανάστευση (μιλώ για τον Εβρο), τα γεωργικά φυτοφάρμακα, τα μηχανήματα, το ηλεκτρικό, η άσφαλτος και μια υποτυπώδης σύνταξη για το κερί της εκκλησιάς. Ακούσαμε και για τις τράπεζες, ακούσαμε διάφορα... Κάποιοι μάλιστα έγιναν πλούσιοι γιατί τα ανυπόληπτα χωραφάκια απέκτησαν αξία ως οικόπεδα... Αλλα χωριά ερήμωσαν. Ενισχύθηκαν οι πόλεις: Ηρθαν καινούργιες μηχανές. Πολλές μηχανές. Αποκτήσαμε αυτοκίνητα. Και δρόμους. Καλούς δρόμους. Ο καλός Θεός βέβαια δεν έπαψε να βομβαρδίζει με χαλάζια, βροχές, παγετούς τις καλλιέργειες. Οι αγρότες -έτσι τους έλεγαν πια- σιχάθηκαν και τους ουράνιους και τους επίγειους προστάτες. Στο τέλος, πλάκωνε η... Δημοκρατία ως διαιτητής και τους κάλμαρε... Είπαν ότι έπαιρναν δάνεια και ότι η παλιά σκληρή ζωή είχε ξεχαστεί. Ελεγαν και λένε διάφορα... Επειτα ό,τι είχε γίνει τόοοοοσα χρόνια εις βάρος των αγροτών μετατράπηκε σε οργή ή θυμό. Αλλοι είπαν ότι ήταν θέμα αντιπολίτευσης. Αλλοι ότι είχαν χάσει την πίστη τους στους χαρτογιακάδες της εξουσίας... Εκαναν μπλόκα, σάπισαν κάποια κρέατα στις νταλίκες, θύμωσαν αρκετοί, άλλοι θυμήθηκαν πως ο «χειμερινός τουρισμός» κάηκε ΑΦΟΥ τα χιονοδρομικά κέντρα θέλουν όσο να 'ναι την... εθνική τους. Στο μεταξύ οι ηγέτες και οι ηγεμόνες, πιστοί στη ρήση «Δουλειά ΔΕΝ είχε ο διάβολος, πηδούσε τα παιδιά του», βρήκαν τηλεοπτική διέξοδο. Εξόχως αναλυτικοί, έκαναν και την προπαγανδίτσα τους, έγλειφαν και τον Μέγα στρατηλάτη Κώτσο τον Β'... Οπότε η κυρία Σιλάνα Σαλιάγκου, μη χάσει, μου γράφει εν θερμώ μερικούς στίχους που δεν έχω κανένα λόγο να αποκρύψω... άσχετα αν οι δρόμοι μισάνοιξαν ή έγιναν γλιστεροί από την απογοήτευση όσων περίμεναν το εξωτικό φρούτο της συμπαράστασης... Λοιπόν: Τάδε έφη Σιλάνα Σαλιάγκου... με λυρικό θυμό.

ΔΕΝ θέλω άλλη Τζάγκουαρ

ΔΕΝ θέλω άλλη Μερσέντες.

ΘΕΛΩ τρακτέρ,

να με θωρούν

και να μαρσάρουν μέντες...

-.-

Θέλω τρακτέρ γεωργικό

με πλήρη εξαρτήματα

να κλείνω τον Μαλιακό

και να αμολάω αιτήματα.

-.-

Διατί μονάχα με τρακτέρ

και αιχμηρών αγώνων

μπορώ να βρω το δίκιο μου

στο κράτος των βαρόνων.

-.-

Να κόβω δρόμους κι εθνικές

στα πέντε και στα τρία

και να χτυπιέται στη Βουλή

σούμπιτη η τσοκαρία.

-.-

Γιατί κι εγώ όπως κι εσείς

βάσει πολλών κριμάτων

παρανομούμε δίκαια

προς τέρψη των κομμάτων.

-.-

Κι όσο μιλάνε στη Βουλή

για εκλογές και κρίση

με το τρακτέρ στην εθνική

τα πάντα θα 'χω κλείσει.

-.-

Θα μπαίνει φράγμα ο θυμός

να μην περνούν ατσίδες,

μονάχα αρνάκια, καγκουρό

και αλανιάρες γίδες...

Αυτά από τη σεμνή Σιλ. Σαλ.