Απολέπιση: Πότε με το καλό;

H Κορωνεϊκη ελιά (Olea Europea var. microcarpa alba) πολλαπλασιάζεται στις ΗΠΑ, πωλείται από φυτώρια των ΗΠΑ και καλλιεργείται στις ΗΠΑ.

Για παράδειγμα , αν δεν σας κάνει κόπο ρίξτε μια ματιά:

 Φυτώριο στη Φώριδα.

 Παραγωγός στο Τέξας.

Στη Γεωργία.  Το κάθε δέντρο ύψους 1 μέτρου το κοστολογούν 59,79 ντάλαρς!

Στο Τέξας, την Καλιφόρνια και τη Φλώριδα, ελιές με καθαρό DNA Κορωνεϊκης ελιάς, φυτεύονται σε χιλιάδες στρέμματα, χτίζονται ελαιοτριβεία, εμφιαλώνονται λάδια, τυπώνονται ετικέτες με ονόματα «αμερικανών ελαιοπαραγωγών», πολίτες υιοθετούν δένδρα στα κτήματα και ότι άλλο απροστάτευτο.

Εδώ όλο «συσκεπτόμεθα» για να «διαπιστώσουμε προβλήματα».

Ύστερα ρίχνουμε ένα γοώδη σπαραγμό.

Μπροστά σε τηλεοπτικά συνεργεία.

Και ησυχάζουμε.

Τη συνείδηση μας…

Στα ενδιάμεσα όλο και κάποιος άσχετος,  όπως ο «λησμονημένα  δομημένος», Υπουργός του άλαλου Κωστάκη, κ Δούκας, θα βγει να κάνει παράφωνο σιγόντο. Σε πλάγιο τσιρίδας  ήχο.

 Το να μαζεύει κάποιος ελιές είναι αφεντικό, του εαυτού του.

Αυτό δεν είναι δημιουργικό.

Δεν είναι αναπτυξιακό.

Είναι και πολύ επικίνδυνο: κρατά ραβδί!

Και τα σύγχρονα ραβδιά κάνουν πολύ καλή δουλειά!

Pouttane mon vieux!

Για πάρτη του Παρτιέ.

Θυελλώδης η επικαιρότητα.

Οι ανάλαφρες εντυπώσεις,

διαπιστώσεις,

αναλύσεις

σκορπούν κουτσομπολίστικα  

στους 5 ανέμους.

Σαν φτερά και πούπουλα.

Του Μουλέν Ρούζ.

Που αυτομόλησαν στα Ρώσικα Μπαλέτα.

Αγιοποιημένα.

Δαιμονοποιημένα.

ROMHO!

Λίγη Θεία Φώτιση….

… Για να μην αφομοιώνουμε, χωρίς  αξιολόγηση και εμβάθυνση σκέψης, αυτά που μας πασάρουν. 

….Για να ξεφύγουμε από τον βλακώδη τρόπο, με τον οποίο επιτρέπουμε να μας κάνουν συμμέτοχους σε μια ζωή που δεν συμμετέχουμε.

Η πεπατημένη, πολλαπλώς, ατραπός των παλικαριών.

Σε λίγους μήνες οι υπάρχοντες κυβερνώντες,  οι διάφοροι σχετικοί ιθύνοντες και οι παπαγαλίζοντες μεγαλοκονδυλοφόροι τους, θα  βγουν και θα πανηγυρίζουν. Για τη σημαντικότατη μείωση των απανταχού της Ελλάδος ενοικίων. Σε καταστήματα, διαμερίσματα κατοικίες, μεζονέτες, γκαρσονιέρες κλπ.

Τι συμβαίνει πραγματικά;

Πάρτε ένα παράδειγμα,  και θα καταλάβετε, τι θέλω να πω….

Είσαι ενοικιαστής. Σε οποιοδήποτε χώρο. Πλήρωνες προ κρίσεως 500 Ευρώ το μήνα. Ας πούμε.  Με τη κρίση, κατάφερες και το κατέβασες στα 400. Παρόλα αυτά ζορίζεσαι. Χρωστάς 2, 3 άντε 4 ενοίκια. Μπορεί και παραπάνω.

Μία των ημερών, σου έρχεται ο ιδιοκτήτης. Μία τρομάρα τη παίρνεις. Άδικα. Γιατί σου προτείνει, από μόνος του,    τη περαιτέρω μείωση του ενοικίου. Στο κατεβάζει στα 250 Ευρώ. Με μία προϋπόθεση. Η απόδειξη που θα σου κόβει, να είναι για 150 Ευρώ. Χωρίς να το σκεφτείς, λες ένα μεγάλο, ανακουφιστικότατο «ναι».

Κάτι αντίστοιχο γίνεται και με τη πώληση διάφορων προϊόντων. Ή με τη παροχή υπηρεσιών. Ειδικά των ιδιωτικών γιατρών. Με απόδειξη τόσο. Χωρίς απόδειξη μείον τόσο. 

Ποιοι θα είναι οι χαμένοι και ποιοι οι κερδισμένοι;

Ο ευνουχισμός του ραπανιού.

Όπως βλέπετε αυτό είναι ένα ραπάνι. Μακρύ ραπάνι. Και ικανοποιητικών διατάσεων. Δηλαδή χορταστικό . Δεν έχει καμία σχέση με τα ραπανάκια  Ιταλίας, Ολλανδίας κλπ. Κληρονόμησα το σπόρο για αυτή τη ποικιλία από το πατέρα μου.

Ως ποικιλία έχει το χαρακτηριστικό, ότι κάνει μεγάλα ραπάνια, λίγο ανατσούμπαλα,  τρυφερά από μέσα, μυρωδάτα και ελαφρώς πικάντικα. Τσιούναι. Κάθε χρόνο φροντίζω να βγάζω σπόρο,  για την επόμενη χρονιά.

Για να κάνει σπόρο,  πάλι ραπανιού και όχι ραπανίδας, πρέπει να το ευνουχίσομε.

Το κόβουμε,   όπως στη φωτογραφία. Τόσο από τη ρίζα όσο και από τα φύλλα. Θέλει προσοχή όταν κόβουμε τα φύλλα για να μην πειράξουμε τη καρδιά του φυτού. Το κατω κομμάτι της ρίζας και τα φύλλα δεν τα πετάμε. Τα τρώμε! 

Ύστερα κόβουμε κάθετα σε σχήμα σταυρού το κομμάτι της ρίζας που είναι μαζί με τη καρδιά.

Ανοίγουμε ένα λάκκο και το φυτεύουμε. Θα βγάλει νέες ρίζες και θα μεγαλώσει. Θα γίνει θάμνος ολόκληρος. Θα ανθίσει και θα δέσει την άνοιξη λουβιά. Μέσα στα λουβιά  θα είναι ο σπόρος. Πριν μεστώσει, χρειάζεται να προφυλαχθεί  από τα πουλιά. Ο καλλίτερος τρόπος είναι να τα σκεπάσουμε με ένα δίχτυ. Όταν αποκτήσουν ένα κιτρινοπορτοκαλοκαφετί χρώμα είναι έτοιμα. Τα κόβουμε, τα αφήνουμε κάπου προφυλαγμένα από τα διάφορα μιαρά (πουλιά – ποντίκια- μυρμήγκια)  για να ξεραθούν, εντελώς. Αφού ξεραθούν τα κοπανίζουμε. Τέλος τα λιχνίζουμε. Το σπόρο τον φυλάμε σε δοχεία ή βάζα  που κλείνουν καλά. Για να μην πιάσουν μαμούνια βάζουμε λίγα φύλλα ή μικρά κλαδιά από φασκομηλιά.Όπως όλους τους σπόρους....

Μάνα, καλή χρονιά!

«Ήρθανε μωρέ παιδί μου σήμερα ο ταχυδρόμος και έφερε μου τη σύνταξη. Εκόψανε μου 40 Ευρώ από του ΟΓΑ τη σύνταξη και όλη τω πολυτέκνω. Άξια να 'ναι τα μιστά τω γκαργιόληδω. Αλλά εγώ είμαι μαθημένη. Μια ζωή με τα λίγα ή και καθόλους πολλές φορές. Άλλοι, απού δε έχουνε στον ήλιο μοίρα,  ήντα θα γενούνε».  

Τώρα που θα δούνε στη φωτογραφία, τι είναι αυτό που έχετε και  τρώτε με τη συμπεθέρα,  τη βάψατε. Θα σας τα κόψουν όλα….

Έ-εεελα μω-ρρέεεε μω-ρρρρόοοοοο …..!

Δώστε του για δώρο

Μια βιολέτα

Τσίγκο λελέτα.

Ψωνίστε το, τη πρώτη Πέμπτη του νέου χρόνου.

Από τα σούπερ μάρκετ .

Που θα είναι ανοικτά.

Αν δεν το κάνατε τη τελευταία Κυριακή του προηγούμενου χρόνου.

Που ήταν πάλι ανοιχτά.  

Προλαβαίνετε.

Κατά τα άλλα;

Καλή χρονιά.

Ούτως ή άλλως.

Έτσι σαν παρηγοριά. 

Ελπίδας.

Στον άρρωστο…..