Τσσσίρπυ, τσίρπυ τσσσίπ τσίππ….. ….. φαρ, φαρ εγουέϊ.

Χθες το πρωί, μετά το σχετικό τζέρτζελο που έγινε για τη Μαχαιρίδα, ο μόνος που ενδιαφέρθηκε ήταν ο Δήμος Χανίων. Ο ίδιος ο Δήμαρχος πήγε εκεί. 

Από την Αντιπεριφέρεια δεν ξέρω τι έγινε, αλλά από ότι φαίνεται μασούσαν  ακόμα δαφνόφυλλα από την πρόσφατη σύσκεψη για τα αντιπλημμυρικά έργα.

Η απάντηση του Δήμου,  εν ολίγοις: «Η έκταση γης πάνω από τη παραλία, δεν αποτελεί Δημοτική περιουσία αλλά ανήκει σε ιδιώτη. Αυτό διαβεβαιώνουν οι αρμόδιες υπηρεσίες του Δήμου».

Έστω.

Δέχομαι ότι υπάρχουν νόμιμοι τίτλοι ιδιοκτησίας.

Θα μας πει όμως κάποιος, υπεύθυνα, χωρίς να παριστάνει τον Πόντιο Πιλάτο, που κάνει … πιλάτες, αν οι χωματουργικές εργασίες που έγιναν, ήταν νόμιμες και σε τι νόμιμο αποσκοπούν;

Αλλού οι σφύρες , αλλού οι (αλί) άκμονες.

Πρώτα ήρθαν τα μηχανήματα. Κυρίως σκαφτικά. Στην πάνω μεριά. Ενός «οικοπέδου». Από τα πολλά που έχουν δημιουργηθεί, από κάποιους …. αόρατους,  το καταχείμωνο του 2011. 

Βόρεια  και ακριβώς πάνω από τη παραλία της Μαχαιρίδας.

Ξεκίνησαν να δουλεύουν «διακριτικά». Ημέρες άσχημου καιρού και αργιών. Το προηγούμενο Σάββατο, είχαν κατέβει χαμηλά. Πολύ χαμηλά. Ακριβώς πάνω από τη παραλία. 

Εκεί που τελειώνει το βουνό και αρχίζουν τα βράχια της παραλίας. Σκόνες αλλά κυρίως χώματα και πέτρες έφταναν μέχρι την άμμο.

Στη παραλία υπήρχε κόσμος. Πολύς κόσμος, λόγω του καλού καιρού. Άλλοι βούτηξαν στη θάλασσα. Άλλοι έφυγαν. Για να γλυτώσουν από πιθανό ατύχημα. Κάποιοι πήραν τηλέφωνο την αστυνομία. Έστειλαν ένα περιπολικό. Μερικοί  από αυτούς που δούλευαν την κοπάνησαν,  πριν φτάσουν οι Αστυνομικοί στο χώρο των εργασιών. Τους είδαν όταν κατέβαιναν από τον δρόμο. Οι εργασίες σταμάτησαν. Την Κυριακή είχαν εξαφανιστεί τα μηχανήματα. Εκτός από μία μπουλντόζα, που ήταν  μισοκρυμμένη στη κορυφή.

Λίγο καιρό, μετά τον Οκτώβριο του   2012, που  είχα κάνει θέμα, το … παλούκωμα της λοφοπλαγιάς, βγήκε ο τότε αρμόδιος Αντιδήμαρχος Χανίων (δεν θυμάμαι ποιος ήταν) και κατάγγειλε, εμμέσως πλην σαφώς, ότι πολλές εκτάσεις, που ανήκουν στον Δήμο, στο Ακρωτήρι και ειδικότερα στη περιοχή των Χωραφακιών, από Καλαθά, μέχρι τον Σταυρό,  κινδυνεύουν από καταπατητές. Πέραν τούτου ουδέν. 

 Η έκταση αυτή που καλύπτει όλη την πλαγιά και έχει μοιραστεί σε οικόπεδα, σε ποιούς ανήκει; Στον Δήμο; Στο όποιο Δημόσιο; Στην Εκκλησία; Σε ιδιώτες; Αν ναι, έχει ελεγχθεί η εγκυρότητα των όποιων ιδιοκτησιακών τίτλων; 

Οι εργασίες που έγιναν, έχουν τις προβλεπόμενες άδειες από το Δασαρχείο; Στην εκχερσωθείσα έκταση υπήρχαν αρκετά σκίνα και κάποιες χαρουπιές, πέρα από τη θαμνώδη βλάστηση. Υπάρχει εξόφθαλμη παραβίαση αιγιαλού. Το Λιμεναρχείο; Έχει εκδοθεί από τις Πολεοδομικές Υπηρεσίες οικοδομική άδεια; Για βίλες και πισίνες ή οτιδήποτε άλλο «αναπτυξιακό» της καφρίλας;

Θα νοιαστούν αυτοί που πρέπει, για να προφυλαχτεί από τα ανελέητα αρπακτικά, μία από τις τελευταίες, (σχετικά) απείραχτες ομορφιές των Χανίων;

Η αλήθεια γυμνή: Μέρος πρώτον.

Η μικρή λίμνη της Μαχαιρίδας που βρίσκεται στην περιοχή του Τερσανά Ακρωτηρίου,  αποτελεί μια εντυπωσιακή καρστική δολίνη, όπου αναβλύζουν πηγές με υφάλμυρο νερό. Είναι  σημαντικός υδροβιότοπος που φιλοξενεί νερόφιδα, χελώνες και διάφορα μεταναστευτικά πουλιά. Δυστυχώς δεν έχει ενταχθεί στις υπό προστασία «περιοχές Νατούρα». Προστατεύεται όμως, ως μικρός υγρότοπος  από Προεδρικό διάταγμα, που πρόσφατα υπογράφτηκε.

Παρά την υποτιθέμενη προστασία, οι ανθρώπινες δραστηριότητες κάθε άλλο παρά φιλικές   προς τη λίμνη είναι.

Υπάρχουν μπάζα και σκουπίδια, πεταγμένα στις όχθες.

Έχουν κτιστεί πολύ κοντά στη λίμνη μικρές ή μεγάλες κατοικίες-εξοχικά. 

Έχει αποψιλωθεί, μέρος από τη παρόχθεια φυσική βλάστηση.

Πολύ κοντά υπάρχει  η ομώνυμη και πολύ όμορφη μικρή παραλία. Εκεί όπου για πολλές 10ετίες, φυσιολάτρες Χανιώτες μα και τουρίστες, κάνουν γυμνισμό. Κατά μόνας, με τη παρέα τους ή τις οικογένειες τους. Συμπεριλαμβανομένων και μικρών παιδιών.

Τα τελευταία 3-4 χρόνια, βόρεια της παραλίας και μέχρι το Σταυρό, έχουν κατασκευαστεί στη κορυφογραμμή και παράλληλα της ακτογραμμής, υπερπολυτελείς  κατοικίες και εξοχικά.  Από τότε που κατοικήθηκαν, στη θαλάσσια περιοχή από τη Μαχαιρίδα μέχρι και το Καλαθά, όποτε ο καιρός είναι ΒΔ,  παρουσιάζονται γκριζοκιτρινοκοπρανί αφρουλίδες. Κυρίως από τις πρωινές έως τις προμεσημβρινές ώρες. 

Κατά τη κοινή λογική, αυτό είναι θαλάσσια ρύπανση. Η οποία σαφώς προέρχεται από κάπου εκεί. Και … νοικοκυρεύεται στη θάλασσα κατά τη διάρκεια της νύκτας. Από κάποιον ή κάποιους.

Υπεύθυνοι για όλες αυτές τις επιπλέον «ομορφιές» της περιοχής, δεν είναι οι γυμνιστές. Υπεύθυνοι είναι, αν όχι όλοι, τουλάχιστον κάποιοι από αυτούς που διαμαρτύρονται για τη παρουσία των γυμνιστών εκεί.

Καλό λοιπόν θα ήταν, αν θέλουν οι του Δήμου Χανίων, περιφερειακά ή κεντρικά, μικροί ή μεγάλοι, να βάλουν μία τάξη στη περιοχή, να ξεκινήσουν από αυτά.  Ας αφήσουν τους γυμνιστές στην ησυχία τους, οι οποίοι δεν ενοχλούν κανένα. 

Η παραλία και οι λουόμενοι σε αυτήν, δεν φαίνονται ούτε από το δρόμο, ούτε από τις κατοικίες. Όποιοι θέλουν να κάνουν μπάνιο, χωρίς να ενοχλούνται από τους …. «ξεβράκωτους», ας πηγαίνουν στο Τερσανά, στο Καλαθά, στο Σταυρό.

Εκτός και αν υπάρχει άλλος λόγος!

Υπάρχει και συνέχεια.....

Η αλήθεια γυμνή: Μέρος Δεύτερο.

Συνέβη πριν από ένα χρόνο περίπου. Στη πλαγιά του λόφου, που περιβάλει τη παραλία της Μαχαιρίδας. Από τη βόρεια μεριά.  Ανάμεσα στα σκίνα, τα ρείκια, τα θυμάρια και τους ασπάλαθους. Φύτρωσαν σιδερολοστοί. Πάσσαλοι. Κοινώς «στραλίκια».

Από τη κορυφή.

Μέχρι τη παραλία. Στα βράχια. Εκεί που σκάει το κύμα. Δίπλα στο κρίτταμο και το θαλασσινό σταμναγκάθι.

Για αυτό ευθύνεται ο διαχρονικός , βαρύς χειμώνας. Και τα …κατραπακώδη καρεκλοπόδαρα που ρίχνει.

Παρόμοιο θαύμα, συνέβη και παλαιότερα. Τη δεκαετία του ’80. Στην ανατολική πλευρά της παραλίας. Μόνο που ως θαύμα, ήταν πολύ πιο εντυπωσιακό. Είχε περισσότερα εφέ. Και τότε το τοπικό Κοινοτικό Συμβούλιο, είχε απαγορεύσει την παρουσία των πιστών του γυμνισμού. Κάποιοι άλλοι πιστοί, παραδόπιστοι, γέμισαν τη παραλία, τα βράχια, με θειάφι, σπασμένα γυαλιά, ξερές ασπαλαθότσιτες και άφησαν να τριγυρνούν στη περιοχή, ελεύθερα κάτι θηριώδη άγρια λυκόσκυλα.

Οι κολυμβητές, αραίωσαν. Οι πάσσαλοι θέριεψαν. Άνθισαν περιφράξεις.

 Ο καρπός τους έγινε ξενοδοχεία και πολυτελείς βίλες.

Τα χρόνια πέρασαν Η παραλία καθαρίστηκε. Ξαναγέμισε κόσμο. Ορισμένες φορές, παραπάνω από ότι χωρούσε. Ελέω διαδικτύου.

Από ότι φαίνεται η ιστορία θα επαναληφθεί. Νομίμως, νομιμοφανώς ή αυθαιρέτως. Όπως θέλουν. Ότι θέλουν. Έτσι. Εντελώς απρογραμμάτιστα. Αλλά με ειδικό σκοπό. Καιροσκοπικό μεν, «αναπτυξιακό» δε. Με τους εκλεγμένους θεματοφύλακες να κάνουν πως δεν βλέπουν. Ή να εκτελούν διατεταγμένες υπηρεσίες.  Προς όφελος των καλών τους, διαχρονικών ψηφοφόρων. Εις βάρος της κοινωνικού συνόλου.

Οι κακοί είναι οι «ξεβράκωτοι».

Αυτοί φταίνε για όλα.

Πάντα…

Σπίθα.

Φωθιά. 

Στάχτη. 

 Άμα μπει ο διάολος. 

Συμβαίνει και στα καλλίτερα σπίθια...

Σχολείο Σπόρων Κρήτης.

Μετάδοση γνώσεων και εμπειριών για την αποτελεσματικότερη διατήρηση και άμεση αξιοποίηση της γεωργικής βιοποικιλότητας της Κρήτης με πρωταγωνιστές την τοπική κοινωνία και τους πολίτες της

 

 Ο ΑΙΓΙΛΟΠΑΣ (Δίκτυο για τη Βιοποικιλότητα και την Οικολογία στη Γεωργία) σε συνεργασία με το Μεσογειακό Αγρονομικό Ινστιτούτο Χανίων και την αρωγή της τοπικής ομάδας σπόρων Χανίων «Σπορίτες» διοργανώνει στα Χανιά, στις εγκαταστάσεις του Μεσογειακού Αγρονομικού Ινστιτούτου Χανίων, Αγροκήπιο, στις 5 και 6 Νοεμβρίου 2016, ένα εκπαιδευτικό διήμερο πρόγραμμα με αντικείμενο τη γεωργική βιοποικιλότητα και τη διατήρηση των παραδοσιακών ποικιλιών.

Το πρόγραμμα  θα παρακολουθήσει με ελεύθερη συμμετοχή περιορισμένος αριθμός εκπαιδευομένων (50-60 άτομα).

Οι εκπαιδευόμενοι θα επιλεγούν κατόπιν αιτήσεώς τους μέχρι τις 26 Οκτωβρίου 2016 στην ηλεκτρονική διεύθυνση info@aegilops.gr ή με φαξ στο 2428094558.

Για περισσότερες πληροφορίες, έντυπα αίτησης συμμετοχής καθώς και  για το πρόγραμμα του διημέρου στο δικτυακό τόπο του ΑΙΓΙΛΟΠΑ

www.aegilops.gr και στην ηλεκτρονική διεύθυνση : info@aegilops.gr

 Τηλ. επικοινωνίας 6945 414573 (Κώστας Κουτής)