Κυριακή, 7 Ιουνίου 2015

Η Σία Γείτσα*….




Αυτό το πράμα.
Δεν είναι σκουληκαντέρα.


Είναι σκέτη αντέρα.
Βγήκε από το κάδο.


Με τη βοήθεια.
Κάποιας γάτας.


Και αυτά εδώ.
Τα χύμα.
Αδέσποτα χαρτάκια.
Δεν είναι απλά χαρτάκια.
Είναι κωλοχαρτάκια.
Χρησιμοποιημένα.
Η  παστρικιά νοικοκυρά.
Που τα …. εναπόθεσε.
Τα κουβάλησε με τη κωλοχαρτιέρα της.
Την οποία άδειασε.
Εντός του κάδου.
Ο στρατηλάτης αγέρας.
Τα πήρε και τα σήκωσε.
Σκορπώντας τα στις πέντε.
Παρακείμενες αυλές.


Ο κάδος.
Όπως και άλλοι.
Εκατοντάδες.
Στη Δημοτική ενότητα του «Ελευθερίου Βενιζέλου.
Είναι χωρίς καπάκι.
 Και οι ελάχιστοι που έχουν.
Τα συνεργεία αποκομιδής.
Τους έχουν   μπλοκάρει τα καπάκια.
Με ξύλα.
Για να μην ανοιγοκλείνουν.
Να είναι πάντα ανοικτοί.
Βλέποντας τα όλα αυτά.
Προχθές.
Την ημέρα που γιορτάσαμε.
Τη «Παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος»
Αναρωτιέμαι βεβαίως.
Μεταξύ άλλων.
Εκείνος ο πολυδιαφημισμένος.
Ο ρημάδης.
Νέος κανονισμός καθαριότητας.
Που βόσκει;
(* Η κατάντια της Δημόσιας Υγείας)

Δεν υπάρχουν σχόλια: