Δευτέρα, 15 Νοεμβρίου 2010

Χαμένος χρόνος.

Χθες το βράδυ, κάπου κατά τις 10 και ενώ έβλεπα, τα αποτελέσματα των εκλογών στα τοπικά κανάλια, χτύπησε το κινητό μου. Ήταν ένας συμμαθητής από το Πρώτο γυμνάσιο –λύκειο Χανίων. Με τον οποίο έχουμε κάποιες επαφές. Λόγω αμοιβαίας εκτίμησης. Με ενημέρωσε ότι σήμερα έχουν κανονίσει μία συνάντηση, όλων των συμμαθητών εκείνης της εποχής. Σε ένα σαβουροφαγάδικο, στο κέντρο των Χανίων. Και αν μπορούσα να πάω.

Τα χρόνια εκείνα, ήμουν ένας έφηβος συνεσταλμένος, κλειστού και ήπιου χαρακτήρα. Φτωχαδάκι και αγροτόπαιδο. «Αδικαιολόγητα πεσιμιστής» κατά τη φιλόλογο. Ήταν ένα είδος άμυνας στην επιθετικότητα αρκετών συμμαθητών μου. Μιας σκληρής επιθετικότητας που μου άφησε πολλά ψυχικά σημάδια. Για τα οποία δούλεψα, αργότερα, σκληρά με τον εαυτό μου, να τα αποβάλω.
Μία καλή φιλία κράτησε από τότε. Με τον Μπάμπη. Είμαστε σαν αδέλφια. Τον πάντρεψα και του βάφτισα ένα παιδί. Είμαστε μια χαρά.
Με κάποιους άλλους, όποτε συναντιόμαστε έχουμε μια «καλημέρα». Όποτε τύχει να συναντηθούμε.
Με τους υπόλοιπους «χαθήκαμε». Από μεριάς μου ηθελημένα. Σε αυτό βοήθησε και η απουσία μου από τα Χανιά για 12 χρόνια. Όποτε συναντιόμασταν έκανα ότι δεν τους έβλεπα ή ότι δεν τους αναγνώριζα. Κάποτε ήρθε ένας από αυτούς, για να μου μιλήσει. Είχαμε πλακωθεί στο ξύλο, μέσα στη τάξη. Εγώ άμυνα, εκείνος επίθεση σπάσαμε τη πόρτα της αίθουσας, 2 θρανία και ένα τζάμι! Του μίλησα ψυχρά, «χαρήκαμε » που μας είδαμε. Και αυτό ήταν όλο.
Δεν μου κάνει όρεξη να πάω.. .
Δεν έχω καμία ανάγκη να τους ξαναδώ.
Δεν έχω τη περιέργεια να ακούσω τη πορεία της ζωής τους από τότε μέχρι τώρα.
Ούτε να τους πω τη δική μου.
Για αυτό δεν θα πάω.
Δεν θέλω να πάω...................


4 σχόλια:

kikop80 είπε...

Και πολυ καλά θα κάνεις!
Αν άξιζε η παρέα τους και η φιλία τοςυ θα είχατε κρατήσει επαφές!
Άρα όχι, και καλά έκανες και ξέκοψες!
Αυτά τα ριγιούνιον πάρτις που λένε και στο χωριό μου είναι απλά κουτσομπολίστικες συγκεντρώσεις για θάψιμο των άλλων και τίποτα περισσότερο!
Τους ανθρώπους που θέλουμε τους έχουμε δίπλα μας!
A στα διάλα που λεέι και ο Ζήκος!!!
:-D

ΠΑ. ΝΙΚΟΣ είπε...

Ακριβώς αυτό! Και δε πα 'να πούνε ότι θέλουνε; Ανάγκη δεν τους έχω....

Ανώνυμος είπε...

Φίλε Νίκο δεν το συζητάω πως πολύ καλά έκανες και τους αγνόησες, όπως έκανα και εγώ σε αντίστοιχη περίπτωση πριν ένα χρόνο.
Δεν πήγα φυσικά!!! Από ανταποκρίσεις που μου έφτασαν επρόκειτο για μια ωραία ατμόσφαιρα (ελπίζω να κατάλαβες την ατάκα)ή σαν ένα μνημόσυνο της νεανικής μας ηλικίας.
Η καθαρόαιμη παρέα μου εκείνη την εποχή(2-3 εκλεκτά για μένα άτομα) και με τους οποίους ποτέ δεν χαθήκαμε ή επέλεξε επίσης να μην πάει ή ζεί μακρυά από τα Χανιά.
Όσο για κάποιους και κάποιες που είμασταν κάπως πιό κοντά(και δεν εννοώ μόνο γεωγραφικά)που βρισκόντουσαν άραγε όλα αυτά τα χρόνια στις χαρές ή κυρίως τις λύπες μου?
Όσο για κάποιες σκατόφατσες που με δυσκολία ανεχόμουν και τότε δεν νομίζω πως θα με ενδιέφερε η μετέπειτα πορεία τους.
Για να μην μιλήσω για κάποιους που επειδή έγιναν οικογενειάρχες (διοριζόμενοι και στο δημόσιο αργόμισθοι) τρομάρα τους, νομίζουν πως ολοκληρώθηκαν σαν άνθρωποι και ανέβηκαν κλίμακα.
Γενικά η συνάντηση αυτή ήταν το βασίλειο του κακοπροαίρετου κουτσομπολιού από ανθρώπους με ελάχιστα πιά κοινά που έτυχε απλά κάποτε να διασταυρωθεί τυχαία η ζωή τους.
Γιώργος
χειμερινός κολυμβητής

ΠΑ. ΝΙΚΟΣ είπε...

Γεια σου Γιώργο! Από ότι μαθαίνω καλά πάνε τα μπάνια, έτσι; Και ας μην έχει ... χειμωνέψει ακόμα.